Dziś Ênio Rodrigues zajmuje centralne miejsce w społeczeństwie. Jego znaczenie i znaczenie znajdują odzwierciedlenie we wszystkich aspektach życia codziennego, od polityki i ekonomii po rozrywkę i kulturę. Ênio Rodrigues przykuł uwagę zarówno ekspertów, jak i fanów, wywołując żarliwe debaty i rozbieżne opinie. W tym artykule zbadamy wpływ i wpływ Ênio Rodrigues w różnych obszarach, analizując jego ewolucję w czasie i jego projekcję na przyszłość. Od swoich początków do dzisiejszej roli, Ênio Rodrigues nie tylko pozostawił ślad w historii, ale także nadal kształtuje świat, w którym żyjemy.
Pełne imię i nazwisko |
Énio Antônio Rodrigues da Silva | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
10 listopada 1930 | ||||||||||
Data śmierci |
2 lutego 2001 | ||||||||||
Pozycja | |||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||
| |||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||
| |||||||||||
|
Ênio Rodrigues, właśc. Énio Antônio Rodrigues da Silva (ur. 10 listopada 1930 w Porto Alegre; zm. 2 lutego 2001[1]) − piłkarz brazylijski, występujący na pozycji ofensywnego pomocnika.
Karierę piłkarską Ênio Rodrigues rozpoczął w klubie Força e Luz Porto Alegre w 1950 roku. W latach 1950–1954 grał w Renner Porto Alegre. Ostatnim jego klubem w karierze było Grêmio Porto Alegre, gdzie grał w latach 1954-1961. Z Grêmio sześciokrotnie zdobył mistrzostwo stanu Rio Grande do Sul – Campeonato Gaúcho w 1954, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 roku.
W reprezentacji Brazylii Ênio Rodrigues zadebiutował 1 marca 1956 w wygranym 2-1 meczu z reprezentacją Chile podczas Mistrzostw Panamerykańskich, które Brazylia wygrała. Na turnieju w Meksyku wystąpił w pięciu meczach z Chile, Peru, Kostaryką i Argentyną. Cztery lata później ponownie wystąpił w Mistrzostwach Panamerykańskich, na których Brazylia zajęła drugie miejsce. Na turnieju w Kostaryce wystąpił w dwóch meczach z Meksykiem i Kostaryką, który był jego ostatnim meczem w reprezentacji.