Agama kołnierzasta

W tym artykule szczegółowo zbadamy temat Agama kołnierzasta i jego implikacje dla dzisiejszego społeczeństwa. Od swoich początków po wpływ na różne obszary życia codziennego, Agama kołnierzasta przyciąga uwagę badaczy, ekspertów i osób w każdym wieku. Poprzez szczegółową analizę zajmiemy się różnymi aspektami otaczającymi Agama kołnierzasta, od jego znaczenia historycznego po wpływ na współczesną kulturę. Podobnie zbadamy różne perspektywy istniejące wokół Agama kołnierzasta, oferując wszechstronną wizję, która pozwala czytelnikowi zrozumieć znaczenie i złożoność tego tematu, który jest dziś tak istotny.

Agama kołnierzasta
Chlamydosaurus kingii
Gray, 1825
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

gady

Rząd

łuskonośne

Rodzina

agamowate

Rodzaj

Chlamydosaurus
Gray, 1825

Gatunek

agama kołnierzasta

Synonimy
  • Clamydosaurus kingii Gray, 1825[1]
  • Chlamydosaurus kingiDe Rooij, 1915[1]
  • Chlamydosaurus kingii mickpughi Hoser, 2012[1]
  • Chlamydosaurus kingii pughae Hoser, 2012[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]

Zasięg występowania
Mapa występowania

Agama kołnierzasta (Chlamydosaurus kingii) – gatunek jaszczurki z rodziny agamowatych (Agamidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Chlamydosaurus.

Występowanie

Północna Australia i Nowa Gwinea.

Żyje na terenach suchych, zadrzewionych. Prowadzi naziemny i nadrzewny tryb życia. Bardzo ruchliwa, szybko biega na tylnych odnóżach, unosząc nad ziemią ogon. Zagrożona rozpościera kołnierz, po czym rzuca się na napastnika, boleśnie go kąsając.

Cechy morfologiczne

Długość ciała 80–90 cm, w tym ogon do 65 cm. Małe łuski na ciele są gładkie. Z boków szyi i spod żuchwy wyrasta obszerny fałd skórny opadający na ramiona, tworząc pomarszczone fałdy. W razie zagrożenia rozpościera go dzięki promienistym włóknom chrzęstnym, prostującym się dzięki mięśniom przytwierdzonym do czaszki. Ma on średnicę 20–30 cm i jest pokryty zachodzącymi na siebie łuskami. Efekt odstraszający potęguje szeroko otwarta paszcza ukazująca jaskrawe wnętrze.

Grzbiet barwy szarobrązowej licznie pokryty ciemnymi plamkami i większymi, czarnymi plamami. Kołnierz pokrywa mozaikowy, niebiesko-pomarańczowo-jasnobrązowy deseń.

Odżywianie

Aktywna w dzień. Zjada owady i pająki.

Rozród

Podczas pory godowej (początek pory deszczowej, wrzesień–październik), dorosłe samce walczą o partnerki, rozkładając swoje kołnierze szczypią się nawzajem. Jeden lub dwa razy samice składają w środku pory deszczowej (listopad–luty) 4–23 jaj w pergaminowatych osłonkach do dołków w ziemi o głębokości ok. 5–20 cm, zwykle w miejscu dobrze nasłonecznionym. Inkubacja trwa od dwóch do trzech miesięcy. Płeć nowo wylęgłych determinuje temperatura. Jeśli jest za wysoka, wylęgają się tylko samice. Temperatura optymalna wynosi 29–35 °C i wtedy liczba samic i samców równoważy się.

Zobacz też

Przypisy

  1. a b c d P. Uetz, J. Hallermann, Chlamydosaurus kingii, The Reptile Database (ang.).
  2. Chlamydosaurus kingii, The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).

Bibliografia

  • Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.
  • Włodzimierz Juszczyk: Mały słownik zoologiczny: Gady i płazy. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986. ISBN 83-214-0464-2.

Linki zewnętrzne