W tym artykule zajmiemy się tematem Andrzej Turski w celu zbadania jego różnych aspektów oraz zagłębienia się w jego znaczenie i znaczenie dzisiaj. Andrzej Turski to temat, który wzbudził zainteresowanie ekspertów i ogółu społeczeństwa, ze względu na jego wpływ na różne aspekty życia codziennego. Na przestrzeni dziejów Andrzej Turski odgrywał kluczową rolę w społeczeństwie, a jego wpływ pozostaje znaczący także dzisiaj. W tym artykule postaramy się rzucić światło na różne aspekty Andrzej Turski, analizując jego ewolucję w czasie i jego znaczenie we współczesnym świecie.
![]() Andrzej Turski (2007) | |
Data i miejsce urodzenia |
25 stycznia 1943 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
31 grudnia 2013 |
Zawód, zajęcie | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Andrzej Turski (ur. 25 stycznia 1943 w Warszawie, zm. 31 grudnia 2013 tamże) – polski dziennikarz telewizyjny, radiowy, polonista i muzyk.
Redaktor naczelny Programu III Polskiego Radia (w latach 1982–1983), Programu I Polskiego Radia (1983–1987), i TVP1 (1987–1990). W 1991 został zastępcą redaktora naczelnego Telewizyjnej Agencji Informacyjnej[1]. Współautor radiowych i telewizyjnych programów informacyjnych i publicystycznych, m.in. „Radiokuriera” (1971), „Sygnałów dnia” (1973), „Zapraszamy do Trójki” (1982), „Teleexpressu” (1986), „7 dni świat” (1989)[1]. Mistrz Mowy Polskiej.
Wiosną 1963 roku został gitarzystą zespołu muzycznego Chochoły, który po jego odejściu przekształcił się w Akwarele[2]. Później był członkiem grup Pesymiści i Czterech[3].
Studiował na Uniwersytecie Warszawskim; w 1967 ukończył filologię polską, a w 1969 studium dziennikarskie. W latach 1974–1990 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[1].
Od 1968 pracował w Redakcji Młodzieżowej Polskiego Radia, w latach 1975–1980 był kierownikiem, a 1980–1982 redaktorem naczelnym tej redakcji. Następnie pełnił funkcję redaktora naczelnego Programu III (1982–1983) i dyrektora-redaktora naczelnego Programu I (1983–1987) Polskiego Radia. Był współautorem audycji radiowych: Radiokurier, Sygnały dnia, W samo południe, Życie na gorąco[1].
W sierpniu 1987 przeszedł do pracy w Telewizji Polskiej na stanowisko dyrektora i redaktora naczelnego TVP1; od 1991 był wiceszefem TAI. Wspólnie z Józefem Węgrzynem był jednym z inicjatorów Teleexpressu (1986)[1]. W latach 1989–2007 prowadził autorski program publicystyczny 7 dni świat, emitowany niegdyś w TVP1, TVP2, a później w TVP3[4][5]. W latach 2002–2013 był także jednym z prowadzących główne wydanie telewizyjnej Panoramy w TVP2[6], a od marca 2009 prowadził weekendowe wydania programu[7]. Od września 2013 prowadził także reaktywowany 7 dni świat w TVP Info[8]. Z powodu choroby dziennikarza program w grudniu 2013 prowadził Piotr Górecki oraz zapowiedziano zniesienie audycji w styczniu 2014[9].
W 2006 zachorował na chłoniaka. W 2009 nastąpił nawrót choroby, jednak dzięki zdiagnozowaniu jej we wczesnym stadium został wyleczony[10][11]. Od 2012 zmagał się z cukrzycą[12]. 30 listopada 2013 roku podczas wydania Panoramy doznał ataku hipoglikemii. 5 grudnia 2013 doznał zawału serca[7] i znajdował się w stanie śpiączki farmakologicznej. Zmarł 31 grudnia 2013 w wieku 70 lat[13][14]. 7 stycznia 2014 został pochowany w rodzinnym grobie na cmentarzu w Słomczynie k. Warszawy[15][16].
31 grudnia 1970 ożenił się z Zofią Pietraszak, która 26 maja 2010 zmarła na raka jelita grubego[17]. Mieli córkę, Urszulę, dziennikarkę i prezenterkę telewizyjną.
W 2005 roku zdobył tytuł Mistrza Mowy Polskiej w piątej edycji plebiscytu[22]. Laureat Wiktora (2003 i 2005) i Super Wiktora (2006)[20]. W 2014 roku pośmiertnie został nagrodzony Platynową Telekamerą za całokształt pracy oraz w kategorii prezenter informacji[23].
27 stycznia 2014 został patronem studia emisyjnego radiowej Trójki[24].