W dzisiejszym świecie Człowiek z kamerą (film 1929) stał się tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu wielu różnych osób. Niezależnie od tego, czy ze względu na swój wpływ na społeczeństwo, znaczenie historyczne, wpływ na kulturę popularną czy znaczenie na polu akademickim, Człowiek z kamerą (film 1929) przyciągnął uwagę szerokiego grona odbiorców. Na przestrzeni lat wywołało debaty, doprowadziło do badań i dało początek różnym teoriom, które próbują wyjaśnić jego rolę i znaczenie w różnych kontekstach. W tym artykule przyjrzymy się bliżej Człowiek z kamerą (film 1929) i spróbujemy zrozumieć jego różne aspekty oraz jego głęboki wpływ na współczesny świat.
![]() | |
Gatunek | |
---|---|
Data premiery | |
Kraj produkcji | |
Język |
film niemy |
Czas trwania |
68 min |
Reżyseria | |
Scenariusz | |
Zdjęcia | |
Wytwórnia |
VUFKU |
Człowiek z kamerą (ros. Человек с киноаппаратом, Czełowiek s kinoapparatom) – radziecki film dokumentalny o charakterze eksperymentalnym w reżyserii Dzigi Wiertowa nakręcony w 1929 roku dla kijowskiego studia filmowego VUFKU[1] (Wszechukraiński Zarząd Filmowo-Fotograficzny).
Film stanowi reportaż z życia codziennego wielkiego radzieckiego miasta. Jest odpowiednikiem reportaży filmowych z życia wielkich stolic (Berlin, symfonia wielkiego miasta (1927) Waltera Ruttmana, film o Paryżu Mijają godziny (1926) Alberto Cavalcantiego), które w tym czasie były popularne na Zachodzie[2].
Film opowiada historię przeciętnego dnia obywateli Związku Radzieckiego. Ludzie ukazani są rankiem, w pracy, podczas uroczystości oraz zwyczajnego poruszania się po mieście. Kamera filmuje pojazdy w trakcie ruchu, ukazuje narodziny, śmierć, małżeństwo i rozwód. Filmowiec ma się zanurzyć dosłownie w życiu zwykłego człowieka. Aby oddać tempo wielkomiejskiego ruchu, w tym celu wykorzystuje technikę filmową, która była wówczas dostępna[3]. Wiertow w swoim obrazie użył wielu innowacyjnych, jak na tamte czasy, technik jak np. przyspieszenia oraz zwolnienia obrazu, zatrzymania pojedynczych klatek, przybliżenia, przeskoków i dzielenie ekranu.
Film jest dostępny z wieloma ścieżkami dźwiękowymi do wyboru. Muzykę do filmu napisali m.in. The Cinematic Orchestra, Biosphere, Michael Nyman oraz In The Nursery.