Dziś Czesław Urbanik jest tematem o wielkim znaczeniu we współczesnym społeczeństwie. Wraz z postępem technologii i globalizacją, Czesław Urbanik stał się coraz bardziej istotny w różnych obszarach, od polityki i ekonomii po kulturę i rozrywkę. W tym artykule szczegółowo zbadamy dzisiejsze znaczenie Czesław Urbanik, a także jego implikacje i reperkusje we współczesnym świecie. Przeanalizujemy, jak Czesław Urbanik wpłynął na codzienne życie ludzi i jak zmienił sposób, w jaki odnosimy się do otaczającego nas świata. Ponadto przeanalizujemy niektóre z najważniejszych perspektyw i debat wokół Czesław Urbanik, aby zapewnić szeroki i głęboki wgląd w ten doniosły temat.
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
profesor nauk o kulturze fizycznej | |
Specjalność: biomechanika ćwiczeń fizycznych | |
Alma Mater |
Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie |
Doktorat |
1984 |
Habilitacja |
1997 – kultura fizyczna |
Profesura |
2007 |
prorektor Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie |
Czesław Urbanik (ur. 20 lipca 1952 w Srokowie[1]) – polski teoretyk sportu, biomechanik i trener, profesor nauk o kulturze fizycznej, profesor zwyczajny, prorektor do spraw rozwoju Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie, specjalista w zakresie biomechaniki ćwiczeń fizycznych.
W 1975 ukończył studia w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. W 1984 na tej samej uczelni na Wydziale Wychowania Fizycznego otrzymał stopień naukowy doktora nauk o kulturze fizycznej. Tam też w 1997 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Wpływ składowych odciążenia treningowego na przyrost cech fizycznych kończyn dolnych uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk o kulturze fizycznej, dyscyplina: kultura fizyczna, specjalność: biomechanika. W 2007 prezydent RP Lech Kaczyński nadał mu tytuł naukowy profesora nauk o kulturze fizycznej[2].
Został nauczycielem akademickim AWF w Warszawie. W latach 1999–2002 był prodziekanem ds. kierunku wychowania fizycznego na tej uczelni, w latach 2002–2005 dziekanem Wydziału Wychowania Fizycznego AWF, w latach 2012–2013 prorektorem ds. rozwoju, a od 2013 prorektorem ds. nauki i rozwoju. W 2016 objął ponownie funkcję prorektora AWF w Warszawie[3].
W latach 2006–2007 był ekspertem Państwowej Komisji Akredytacyjnej, a w latach 2008–2011 członkiem Państwowej Komisji Akredytacyjnej[3].
Został profesorem zwyczajnym w Katedrze Anatomii i Biomechaniki Wydziału Wychowania Fizycznego AWF w Warszawie i kierownikiem tej katedry. Był profesorem w Katedrze Wychowania Fizycznego i Zdrowotnego Wydziału Nauczycielskiego Politechniki Radomskiej[2]. Przez 14 lat pracował jako wykładowca Wyższej Szkoły Kultury Fizycznej i Turystyki w Pruszkowie[3].
Był nauczycielem wychowania fizycznego i fizyki w liceum zawodowym w Warszawie. Przez 6 lat pełnił funkcję trenera podnoszenia ciężarów w AZS-AWF[3].
Członek Zarządu Polskiego Towarzystwa Biomechaniki[3].