W artykule o Eugeniusz Markowski (dyplomata) dokładnie przeanalizujemy wszystkie aspekty tego tematu. Eugeniusz Markowski (dyplomata) to temat niezwykle ważny i interesujący, który obejmuje istotne aspekty w różnych obszarach życia. W tym artykule szczegółowo przeanalizujemy jego wpływ na społeczeństwo, jego ewolucję w czasie, a także różne punkty widzenia na tę kwestię. Zagłębimy się w jego znaczenie, implikacje i znaczenie dzisiaj, zapewniając w ten sposób wszechstronną wizję, która pozwala czytelnikom dogłębnie poznać wszystko, co jest związane z Eugeniusz Markowski (dyplomata).
Data i miejsce urodzenia |
8 listopada 1912 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
24 lutego 2007 |
Narodowość | |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Eugeniusz Markowski (ur. 8 listopada 1912 w Warszawie, zm. 24 lutego 2007 tamże) – polski malarz, scenograf, pedagog oraz dyplomata.
Urodził się 8 listopada 1912 r. w Warszawie, w rodzinie Józefa i Natalii z Kowalewskich. Ukończył gimnazjum w Radzyniu. Uczęszczał na ASP w Warszawie i w 1938 r. uzyskał dyplom w pracowni prof. Tadeusza Pruszkowskiego. Studiował także we Francji i Włoszech. Leitmotivem w jego pracach są ludzie oraz zwierzęta przedstawiane w skarykaturalizowany i zbrutalizowny sposób, a sam artysta od początku swojej twórczości stosował figurację. Od 1938 r. wystawiał w Instytucie Propagandy Sztuki.
Od 1940 r. przebywał we Włoszech, gdzie w 1944 r. związał się z Włoską Partią Komunistyczną. W sierpniu 1944 r. został delegatem Polpress we Włoszech i podjął starania na rzecz utworzenia ambasady PKWN w Rzymie. W sierpniu 1945 r. akredytowany jako chargé d'affaires Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej przystąpił do organizacji ambasady polskich komunistów w Rzymie. Z chwilą przybycia do Rzymu ambasadora Stanisława Kota jego misja zakończyła się i podjął pracę jako korespondent Polskiej Agencji Prasowej, w latach 1948–1949 I Sekretarz Ambasady RP w Rzymie, następnie w latach 1949–1955 radca/chargé d'affaires Poselstwa PRL w Kanadzie. Kiedy objął placówkę dyplomatyczną w Ottawie, starał się o sprowadzenie do Polski wawelskich arrasów, znajdujących się wtedy w Quebecu. Jego starania zostały zakończone sukcesem.
W latach 1956–1970 zajmował stanowisko dyrektora w Departamencie Współpracy z Zagranicą. Od roku 1970 był profesorem malarstwa na Akademiach Sztuk Pięknych w Warszawie i Poznaniu.
Żonaty z córką pisarza Jarosława Iwaszkiewicza Teresą (dziennikarką i redaktorką), z którą miał córkę Magdę[1].
Zmarł 24 lutego 2007 r. w Warszawie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 239-4-30)[2].