W dzisiejszym świecie Gilda Dalla Rizza staje się coraz bardziej istotnym tematem zainteresowań w różnych obszarach. Niezależnie od tego, czy chodzi o sferę osobistą, zawodową, akademicką czy polityczną, Gilda Dalla Rizza wywarł ogromny wpływ i wywołał debatę i refleksję wśród ekspertów i ogółu społeczeństwa. Jego wpływ sięga od kultury po technologię, w tym gospodarkę i środowisko. W tym artykule zbadamy, jak Gilda Dalla Rizza zmienił i nadal zmienia świat, w którym żyjemy, a także jego krótko- i długoterminowe implikacje.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | |
Typ głosu | |
Gatunki | |
Zawód |
Gilda Dalla Rizza (ur. 2 października[1] 1892 w Weronie, zm. 4 lipca 1975 w Mediolanie[2][3]) – włoska śpiewaczka operowa, sopran.
Studiowała u Alerano Ricciego w Bolonii, gdzie zadebiutowała w 1912 roku jako Charlotte w Wertherze Jules’a Masseneta[2][3][4]. W 1915 roku wystąpiła w La Scali, zdobywając uznanie rolą Jarosławny w Kniaziu Igorze Aleksandra Borodina[2]. Śpiewała też w Buenos Aires w tytułowych rolach w Iris Pietro Mascagniego i Manon Lescaut Giacomo Pucciniego[2]. Zachwycony jej głosem Puccini specjalnie dla niej napisał rolę Magdy w operze Jaskółka (premiera Monte Carlo 1917)[2][3], przewidywał ją też do roli Liu w Turandot, której jednak ostatecznie nie zaśpiewała[2][4]. W latach 1923–1939 związana była z mediolańską La Scalą[3][4]. Uczestniczyła w prapremierowych przedstawieniach oper Il piccolo Marat Pietro Mascagniego (1921) i Giulietta e Romeo Riccardo Zandonaia (1922)[2][4]. Od 1939 do 1955 roku uczyła śpiewu w Conservatorio Benedetto Marcello w Wenecji, udzielała też lekcji prywatnie[2]. Do jej uczennic należały Anna Moffo i Gianna d’Angelo[2][3].
Jej mężem był tenor Agostino Capuzzo (1889–1963)[3].