W dzisiejszym świecie Jan Neuman to temat, który budzi zainteresowanie wielu osób z różnych dziedzin. Niezależnie od tego, czy chodzi o sferę zawodową, osobistą czy akademicką, Jan Neuman stał się tematem ciągłej debaty i dyskusji. Wraz z postępem technologii i globalizacją Jan Neuman przejął istotną rolę we współczesnym społeczeństwie, zmieniając sposób, w jaki się komunikujemy, pracujemy i kształcimy. W tym artykule zbadamy różne aspekty Jan Neuman i przeanalizujemy jego wpływ na nasze codzienne życie.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
9 sierpnia 1902 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
27 czerwca 1941 |
Zawód, zajęcie |
artysta fotograf, publicysta |
Narodowość |
polska |
Jan Alojzy Neuman (ur. 9 sierpnia 1902 w Tłumaczu k. Lwowa, zm. 27 czerwca 1941 tamże)[1] – polski artysta fotograf, publicysta[2][3]. Członek rzeczywisty Fotoklubu Polskiego[4][5]. Członek Fotoklubu Warszawskiego[6]. Członek rzeczywisty i członek Zarządu Polskiego Towarzystwa Fotograficznego[3][2]. Sekretarz generalny Polskiego Komitetu dla Spraw Kongresu Międzynarodowej Fotografii Naukowej i Stosowanej[2]. Członek sekcji fotografii Komitetu Normalizacyjnego[2].
Urodził się w rodzinie Józefa i Bogumiły z Tomżyńskich. W 1920 ochotniczo służył w Wojsku Polskim[7]. Studiował na wydziale architektonicznym Politechniki Lwowskiej, ukończył Graphische Lehr und Versuchsanstalt w Wiedniu. Związany z lwowskim i warszawskim środowiskiem fotograficznym – pracował, tworzył we Lwowie (od 1934 w Warszawie)[2]. Jako artysta fotograf po raz pierwszy zaprezentował swoje prace w 1927 roku – w I Międzynarodowym Salonie Fotografii Artystycznej w Warszawie[3]. Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała fotografia aktu, fotografia dokumentalna, fotografia krajobrazowa, fotografia krajoznawcza, fotografia portretowa oraz fotomontaż – w zdecydowanej większości powstająca w technikach szlachetnych, takich jak bromolej, guma wielowarstwowa, przetłok barwny, izohelia[8][3][9]. Był prekursorem fotografii kolorowej w Polsce, przed II wojną światową[10].
Od 1927 do 1931 roku pracował w Docenturze Fotografii Politechniki Lwowskiej – był asystentem Henryka Mikolascha[11]. W 1934 roku osiedlił się w Warszawie, gdzie od 1935 roku podjął pracę wykładowcy w Państwowej Koedukacyjnej Szkole Fotograficznej w Warszawie[8]. Był współtwórcą i redaktorem prowadzącym miesięcznika fotograficznego Leica w Polsce – ukazującego się w latach 1936–1939[2][3][10]. Był członkiem komitetu redakcyjnego miesięcznika ilustrowanego – Przegląd Fotograficzny[12].
Jan Alojzy Neuman był autorem i współautorem wielu wystaw fotograficznych; indywidualnych (m.in. w Wiedniu – 1931) oraz zbiorowych – w Polsce i za granicą[2][3][8]. Jego fotografie były wielokrotnie nagradzane medalami, wyróżnieniami, dyplomami – m.in. w Londynie, Tokio, Wiedniu[2][3]. Były publikowane wielokrotnie w polskiej (m.in. na łamach Fotografa Polskiego) i zagranicznej, specjalistycznej prasie fotograficznej[3][8]. Był autorem wielu publikacji na temat fotografii (m.in. w Fotografie Polskim, Miesięczniku Fotograficznym, Przeglądzie Fotograficznym)[2].
Był członkiem rzeczywistym i członkiem Zarządu Polskiego Towarzystwa Fotograficznego, powstałego w 1931 na bazie Polskiego Towarzystwa Miłośników Fotografii w Warszawie[2][3]. Był członkiem rzeczywistym i członkiem Zarządu Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego, powstałego na bazie Klubu Miłośników Sztuki Fotograficznej we Lwowie (1891–1903)[13]. W 1931 został zaproszony i przyjęty w poczet członków rzeczywistych Fotoklubu Polskiego[3][4][5]. W latach 1938–1939 był członkiem Fotoklubu Warszawskiego[6].
Fotografie Jana Neumana znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu oraz Muzeum Sztuki w Łodzi[2][14].
Jan Alojzy Neuman od 8 października 1937 był mężem Krystyny Neumanowej z Chróścickich – w czasie późniejszym (1947) Krystyna Gorazdowska[16][6].