W dzisiejszym świecie Joseph Allen to temat, który zyskał znaczenie w różnych obszarach społeczeństwa. Znaczenie Joseph Allen staje się coraz bardziej widoczne w życiu codziennym, wpływając zarówno na życie osobiste, jak i zawodowe. Od swoich początków do chwili obecnej Joseph Allen był przedmiotem zainteresowania i debaty, generując sprzeczne opinie i budząc zainteresowanie zarówno ekspertów, jak i obywateli. W tym artykule dokładnie zbadamy zjawisko Joseph Allen i jego wpływ na różne aspekty współczesnego życia, analizując jego ewolucję, wpływ i możliwe implikacje na przyszłość.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
27 czerwca 1937 |
---|---|
Narodowość |
amerykańska |
Funkcja |
specjalista misji |
Łączny czas misji kosmicznych |
13 dni 1 godzina |
Misje | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Joseph Percival Allen IV (ur. 27 czerwca 1937 w Crawfordsville w stanie Indiana) – amerykański astronauta, doktor fizyki, pilot.
Absolwent Crawfordsville Senior High School. W 1959 otrzymał licencjat z matematyki i fizyki na DePauw University . W 1965 uzyskał doktorat z dziedziny fizyki na Uniwersytecie Yale.
W latach 1959–1967 był pracownikiem naukowym w Laboratorium Fizyki Jądrowej Uniwersytetu Waszyngtonu.
W sierpniu 1967 został zakwalifikowany do szóstej grupy astronautów NASA. Szkolenie lotnicze przeszedł w bazie Vance (Vance Air Force Base) w Oklahomie. W 1971 podczas misji Apollo 15 był członkiem naziemnej załogi wspierającej. Od sierpnia 1975 do 1978 pracował w Waszyngtonie jako asystent administratora NASA ds. spraw legislacyjnych. W 1978 powrócił do pracy w Johnson Space Center, jako starszy astronauta-naukowiec. Podczas misji STS-1 pełnił funkcję operatora łączności (CapCom).
Pod koniec 1981 został wyznaczony do swojego pierwszego lotu – STS-5. Start nastąpił 11 listopada 1982. Na pokładzie wahadłowca Columbia znajdowali się także: Vance Brand – dowódca misji, Robert Overmyer – pilot oraz William Lenoir – drugi specjalista misji. W trakcie wyprawy astronauci umieścili w przestrzeni kosmicznej trzy sztuczne satelity oraz przeprowadzili szereg eksperymentów. Wahadłowiec wylądował 16 listopada 1982 w bazie Edwards[1].
W 1983 otrzymał nominację do swojej drugiej misji – STS-51-A. Jej start miał miejsce 8 listopada 1984. Pozostałymi członkami załogi wahadłowca Discovery byli: Frederick Hauck – dowódca misji, David Walker – pilot oraz Anna Fisher i Dale Gardner – specjaliści misji. Podczas misji astronauci zabrali z orbity dwa satelity (Palapa B-2 i Westar VI), a dwa inne (Anik D-2 i Hughes LEASAT-1) – umieścili w przestrzeni kosmicznej. Lądowanie Discovery odbyło się 16 listopada 1984 na Przylądku Canaveral[1]. Za ten lot Allen w 1985 został wyróżniony przez FAI Dyplomem im. Komarowa[2].
Joseph Allen odszedł z NASA 1 lipca 1985, po czym pracował jako dyrektor generalny International Space Industries w Waszyngtonie. Później był prezesem firmy Veridian. W 2004 przeszedł na emeryturę.
W miniserialu Z Ziemi na Księżyc w rolę Josepha Allena wcielił się Doug McKeon .
Loty kosmiczne, w których uczestniczył Joseph Allen | |||||
---|---|---|---|---|---|
Nr | Data startu | Data lądowania | Statek kosmiczny | Funkcja | Czas trwania |
1 | 11 listopada 1982 | 16 listopada 1982 | STS-5 Columbia F-5 | Specjalista misji | 5 dni 2 godziny 14 minut i 26 sekund[3] |
2 | 8 listopada 1984 | 16 listopada 1984 | STS-51-A Discovery F-2 | Specjalista misji | 7 dni 23 godziny 44 minuty i 56 sekund |
Łączny czas spędzony w kosmosie — 13 dni 1 godzina 59 minut i 22 sekundy |