W tym artykule szczegółowo omówimy temat Karezza. W całej historii Karezza odgrywał kluczową rolę w wielu kontekstach i sytuacjach. Od początków do dzisiejszego znaczenia, Karezza był przedmiotem badań i debat ekspertów w tej dziedzinie. W tym artykule zanurzymy się w fascynujący świat Karezza, badając jego różne aspekty i odkrywając jego wpływ na różne aspekty społeczeństwa. Zagłębimy się w jego historyczne znaczenie, współczesne implikacje i przyszłe perspektywy związane z Karezza.
Karezza, inaczej stosunek bez wytrysku lub coitus reservatus (czyli dosłownie „stosunek powstrzymywany”, w odróżnieniu od stosunku przerywanego, czyli coitus interruptus; znane w Tao jako "cai Yin pu Yang" lub "cai Yang pu Yin"),[1], w tantrze występuje jako "avagraha"[2][3]) – bardzo wydłużony stosunek płciowy (mogący występować w pozycji jab-jum) mający na celu jak najdłuższe utrzymanie obojga osób w fazie silnego pobudzenia (tzw. faza plateau), bez wytrysku nasienia[4].
Termin Karezza został ukuty przez amerykańską działaczkę z końca XIX wieku Alice Bunker Stockham. W książce Karezza: Ethics of Marriage z 1896 roku zalecała tę praktykę jako sposób na osiągnięcie "prawdziwego małżeństwa" opartego na wzajemnej miłości[5].