Koń trojański

W dzisiejszym artykule porozmawiamy o Koń trojański, temacie, który w ostatnim czasie przykuł uwagę wielu osób. Koń trojański to temat, który budzi ciekawość i zainteresowanie dużej liczby osób ze względu na jego znaczenie w dzisiejszym społeczeństwie. W tym artykule będziemy badać różne aspekty związane z Koń trojański, od jego pochodzenia i ewolucji po wpływ na życie codzienne. Dodatkowo przeanalizujemy opinie ekspertów w danej dziedzinie i przedstawimy odpowiednie dane, które pomogą lepiej zrozumieć Koń trojański i jego znaczenie dzisiaj. Bez wątpienia Koń trojański to temat, który zasługuje na dogłębne zbadanie, aby zrozumieć jego wpływ na różne obszary współczesnego życia.

Najstarsze wyobrażenie konia trojańskiego na wazie z Mykos
Giovanni Domenico Tiepolo, Koń trojański (National Gallery w Londynie)

Koń trojański – zbudowany podczas wojny trojańskiej wielki drewniany koń, w którym ukryli się wojownicy greccy w czasie zdobywania Troi, pozorując jednocześnie odstąpienie od oblężenia. Obrońcy miasta, za namową wojownika Sinona, wbrew przestrogom królewny Kasandry i kapłana Laokoona wciągnęli konia do miasta. Tam w nocy Achajowie wyszli z ukrycia, otworzyli bramy wojownikom i w ten sposób zdobyli miasto. Wydarzenie to wspomniane jest w Odysei Homera, a jego opis znajduje się w Eneidzie Wergiliusza[1].

Koń trojański miał zostać wykonany z drewna jodłowego. U starożytnych Greków jodła była drzewem poświęconym Posejdonowi oraz Artemidzie i wiązano je także z kultem Dionizosa. Zakładano zatem, że obrońcy Troi zechcą ustawić konia wewnątrz murów miasta, na ofiarę dla bogów[2].

Określenie „koń trojański” jest synonimem podstępnego, przynoszącego zgubę i zniszczenie podarunku[3].

Zobacz też

Przypisy

  1. Wergiliusz, Eneida, Wanda Markowska (tłum.), Piotr Syski (ilustr.), Warszawa: Nasza Księgarnia, 1987, s. 28–29, ISBN 83-10-08711-X, OCLC 749421321.
  2. Marek Żukow-Karczewski: Jodła – dumne drzewo, „AURA”, nr 2/1995.
  3. Związki frazeologiczne, część II , Zintegrowana Platforma Edukacyjna .