Dzisiaj Maciej Kowalewski stał się tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu wielu ludzi na całym świecie. Od momentu powstania Maciej Kowalewski wywołał dyskusje i debaty na temat jego wpływu na społeczeństwo, kulturę i gospodarkę. Wkraczając w XXI wiek, Maciej Kowalewski nadal jest tematem budzącym ciekawość i uwagę, ponieważ jego wpływ rozciąga się na różne aspekty codziennego życia. W tym artykule szczegółowo zbadamy znaczenie i wagę Maciej Kowalewski, a także jego związek z innymi tematami i jego znaczenie w bieżącym kontekście.
![]() Fot. Hubert Komerski (2010) | |
Data i miejsce urodzenia |
30 lipca 1969 |
---|---|
Zawód |
reżyser, aktor, scenarzysta, pisarz |
Lata aktywności |
od 1990 |
Maciej Kowalewski (ur. 30 lipca 1969 w Kole) – polski reżyser, aktor, scenarzysta, pisarz, dramatopisarz.
Od lipca 2007 do sierpnia 2010 dyrektor naczelny i artystyczny warszawskiego Teatru Na Woli[1].
Urodził się w Kole[2] jako syn Janiny Kowalewskiej, nauczycielki języka polskiego w szkole podstawowej w Łubiance[3], i Bolesława Kowalewskiego, stolarza w Kopalni Soli w Kłodawie. W 1993 ukończył studia na Wydziale Aktorskim krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej[4].
W 1992 zadebiutował w roli Amfitriona w spektaklu dyplomowym Zwady miłosne wg Amfitriona Moliera w reżyserii Roberta Czechowskiego na scenie Centrum Sztuki przy legnickim Teatrze Dramatycznym[5]. Po studiach, w latach 1993–1995 występował we Wrocławskim Teatrze Współczesnym im. Edmunda Wiercińskiego. W latach 1996–2000 był związany z Teatrem Nowym w Warszawie. Grał też gościnnie w teatrach: Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu (1994–1995), Miejskim im. Witolda Gombrowicza w Gdyni (1995), Operze Bałtyckiej w Gdańsku (1998), Rampa Na Targówku w Warszawie (2000) i MM Przebudzenie-Kompania Teatralna w Warszawie (2003). Współpracował również z Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy.
W 1993 został wyróżniony na XI Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi, w sezonie 2000/2001 jako jeden ze współautorów został uhonorowany nagrodą główną w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej za Balladę o Zakaczawiu.
Jego Bomba, o historii amerykańskiej ekipy, która chce zburzyć starą fabrykę w Lubsku i wykorzystać to w filmie o ataku na Hiroszimę, wystawiona była na scenie warszawskiego klubu M25 (2006). Autor scenariuszy, wierszy, piosenek i dramatów: Obywatel M, Ex Barbi, Wyspa, Krynickie tango, Bajka o sercu ze strychu, Miss HIV[6] i musicalu Przygody mrówki Bobo Jogo[3], a także współautor Ballady o Zakaczawiu[3].
Zyskał sympatię telewidzów dzięki roli Franka Stachyry, któremu ciągle brakowało pieniędzy i szukał sposobu na to, jak zarobić i się przy tym zbytnio nie napracować, najlepszego przyjaciela Jacka (Michał Lesień), w sitcomie Lokatorzy (1999–2005)[7].
Pojawił się także w serialach TVP1 Klan (1999, 2001), i Plebania (2001), sitcomie Polsat 13 posterunek (1998, 2000) oraz serialu TVN Magda M. (2006). Na dużym ekranie wystąpił w dwóch oscarowych dramatach wojennych: Lista Schindlera (Schindler's List, 1993)[8] Stevena Spielberga i Pianista (The Pianist, 2002)[9] Romana Polańskiego jako oficer SS.
W latach 2007–2010 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru na Woli im. Tadeusza Łomnickiego w Warszawie. W styczniu 2022 roku wygrał konkurs na stanowisko dyrektora Teatru Komedia w Warszawie[10]. W czerwcu tego samego roku prezydent miasta Rafał Trzaskowski zdecydował jednak o niepowoływaniu Macieja Kowalewskiego na stanowisko dyrektora z powodu braku porozumienia w sprawie koncepcji funkcjonowania placówki[11].
Jest rozwiedziony. Pierwszą żoną reżysera była Edyta Torhan, z którą ma dwie córki – Zofię (ur. 1995) oraz Mariannę (ur. 1996). Drugą żoną była Ewa Dominika Kowalewska, z którą mają syna Gabriela (ur. 2007). Jego córka Zofia jako reżyserka filmu krótkometrażowego Więzi (tytuł ang. Close Ties, 2016) zdobyła trzy nagrody na Akademii Filmowej Documentary Edge Festival, IndieLisboa International Independent Film Festival i Vilnius International Film Festival w kategorii „Najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny”[12].
Rok | Kategoria | Festiwal | Rola | Tytuł |
---|---|---|---|---|
1993 | Wyróżnienie za role[4] | XI Ogólnopolski Przegląd Przedstawień Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi | Merkucjo / Amfitrion | Romeo i Julia / Zdrady miłosne |
1995 | Nagroda honorowa w dziedzinie sztuki aktorskiej[4] | 29. Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Żywa” | - | - |
2006 | Wyróżnienie dla spektaklu[4] | Festiwalu Sztuki Współczesnej "Raport" w Gdyni | - | Miss HIV |
Nagroda za reżyserię[4] | XII Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Sztuki Współczesnej | - | ||
2007 | Nagroda dla twórców przedstawienia[4] | Festiwalu Sztuki Współczesnej „Raport” w Gdyni | - | Bomba |