W tym artykule przyjrzymy się fascynującemu życiu i twórczości Nadciśnienie śródczaszkowe, osoby, która pozostawiła niezatarty ślad w historii. Od skromnych początków po trwały wpływ na dzisiejszy świat, Nadciśnienie śródczaszkowe był przedmiotem podziwu, badań i kontrowersji. Na tych stronach będziemy zagłębiać się w jego dziedzictwo, badając jego wpływ w różnych dziedzinach, jego rolę w kluczowych momentach historii oraz wnioski, jakie możemy wyciągnąć z jego doświadczenia. Przygotuj się na ekscytującą podróż przez życie i wkład Nadciśnienie śródczaszkowe i odkryj, dlaczego jego historia wciąż rezonuje w naszych sercach i umysłach.
Nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, wzmożone/podwyższone/zwiększone ciśnienie śródczaszkowe/wewnątrzczaszkowe – stan, w którym ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego krążącego w układzie komorowym mózgowia jest wyższe od normalnego. Prawidłowe ciśnienie tego płynu wynosi od 50 do 200 mm H2O (od 0,5 do 2,0 kPa).
Stanami, w których występuje nadciśnienie śródczaszkowe, są między innymi:
Do stanu nadciśnienia śródczaszkowego dochodzi w wyniku narastania dodatkowej patologicznej masy wewnątrzczaszkowej (guza nowotworowego, zapalnego lub innego), zwiększenia się objętości płynu międzykomórkowego lub wewnątrzkomórkowego (czyli obrzęku mózgu), znacznego wzrostu objętości krwi zalegającej w mózgu (stan ten nazywa się obrzmieniem mózgu, wywoływany jest patologicznym rozszerzeniem się naczyń mózgowych), a także wzrostu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego, czyli wodogłowia. Do samoistnego obrzęku mózgu może dojść w przebiegu idiopatycznego nadciśnienia śródczaszkowego (zwanego dawniej guzem rzekomym mózgu).
Objawami przewlekłego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego są: