W tym artykule szczegółowo i wyczerpująco omówiono temat Palatynat Zweibrücken. Przeanalizowane zostaną różne aspekty związane ze Palatynat Zweibrücken, od jego powstania do dzisiejszego wpływu. Omówione zostaną różne stanowiska i opinie w tej sprawie, a także implikacje, jakie Palatynat Zweibrücken ma w różnych obszarach życia. Poprzez ten artykuł staramy się zapewnić czytelnikowi pełną i obiektywną wizję Palatynat Zweibrücken, pozwalając mu dokładnie zrozumieć jego znaczenie i możliwe implikacje w dzisiejszym świecie.
1444–1801 | |||
| |||
Stolica | |||
---|---|---|---|
Data powstania |
1444 | ||
Data likwidacji |
1801 | ||
![]() | |||
Położenie na mapie świata ![]() | |||
![]() |
Palatynat Zweibrücken (także Księstwo Dwóch Mostów[1]; niem. Pfalz-Zweibrücken w skrócie Zweibrücken) – księstwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego, stolicą którego było miasto Zweibrücken.
Niegdyś hrabstwo państwa niemieckiego, położone w palatynacie bawarskim, na lewym brzegu Renu. Pierwsza wzmianka o Zweibrücken pochodzi z 1170. Hrabstwo powstało około 1182 przez podział Hrabstwa Saarbrücken. Po śmierci ostatniego hrabiego Eberharda hrabstwo to przypadło elektorowi Palatynatu Reńskiego Ruprechtowi II. Księstwo Palatynatu-Zweibrücken stało się ponownie jako odrębną całością w 1444. Książę Stefan Wittelsbach podzielił wtedy Palatynat-Simmern–Zweibrücken na dwie części, starszy syn Fryderyk otrzymał Palatynat-Simmern, zaś młodszy Ludwik Czarny Palatynat-Zweibrücken i Hrabstwo Veldenz. Po śmierci księcia Jana I Wittelsbacha w 1604 dokonano podziału księstwa na trzy części.
Podział ten przetrwał do 1681, kiedy wszystkie trzy części zostały połączone w jedno księstwo. Wtedy też księstwo zostało połączone z Królestwem Szwecji poprzez osobę króla Karola X Gustawa, będącego jednocześnie księciem Zweibrücken. Unia personalna rozpadła się w 1718 po śmierci króla Karola II Wittelsbacha, panującego w Szwecji jako Karol XII.
W latach 1714–1719 na terenie księstwa przebywał Stanisław Leszczyński, były król Polski, sojusznik króla Szwecji. Decyzją Karola XII Leszczyński legitymował się statusem księcia z upoważnienia (fr. prince par délégation). W czasie swych rządów Leszczyński wzniósł rezydencję podmiejską Tschifflik.
Na mocy postanowień pokoju lunewilskiego w 1801 zostało odstąpione Francji. Po Kongresie Wiedeńskim zostało zwrócone królowi Bawarii Maksymilianowi I Józefowi Wittelsbachowi.
Walramiden
Połączenie z Palatynatem Zweibrücken-Landsberg.
Połączenie z Palatynatem Zweibrücken-Veldenz.
Połączenie z Palatynatem-Zweibrücken.
Francuska okupacja.
Połączenie z Królestwem Bawarii.