W dzisiejszym świecie Wołogda to temat, który zyskał niespotykane dotąd znaczenie w różnych obszarach społeczeństwa. Zarówno w sferze akademickiej, biznesowej, jak i społecznej, Wołogda stał się przedmiotem ciągłej debaty i dyskusji. Od swoich początków po wpływ na życie codzienne, Wołogda przyciąga uwagę ekspertów i ogółu społeczeństwa, generując rosnące zainteresowanie zrozumieniem jego implikacji i zastosowań. W tym artykule zbadamy różne aspekty związane z Wołogda, od jego podstaw po obecne trendy, które go otaczają, w celu zapewnienia kompleksowego spojrzenia na ten temat, który jest dziś tak istotny.
![]() | |||||
| |||||
Państwo | |||||
---|---|---|---|---|---|
Obwód | |||||
Burmistrz |
Jurij Sapożnikow | ||||
Powierzchnia |
116 km² | ||||
Populacja (2020) • liczba ludności • gęstość |
| ||||
Nr kierunkowy |
+7 8172 | ||||
Kod pocztowy |
160000 | ||||
Tablice rejestracyjne |
54 | ||||
Położenie na mapie obwodu wołogodzkiego ![]() | |||||
Położenie na mapie Rosji ![]() | |||||
![]() | |||||
Strona internetowa |
Wołogda (ros. Вологда) – miasto obwodowe w Rosji, nad rzeką Wołogda (dorzecze Dwiny). Około 310 302 mieszkańców (2020).
Pierwsza historyczna wzmianka o mieście pochodzi z 1236 r., ale w „Żywocie św. Gerazyma” znajduje się data wcześniejsza: 1147 r. W średniowieczu Wołogda leżała na dwóch szlakach handlowych. Jeden prowadził na północ, skąd płynęła cenna sól warzona w klasztorach, a drugi na Syberię, skąd kupcy przywozili drogocenne futra. Wraz z założeniem Sankt Petersburga Wołogda straciła na znaczeniu i stała się miastem prowincjonalnym, co uchroniło jej zabytki od zniszczenia w czasach sowieckiej walki z religią i burzenia cerkwi w XX w.
Wołogda słynie z produktów regionalnych: wołogdzkiego masła o lekko orzechowym smaku, którego unikalna receptura została opracowana w latach 70. XIX w. oraz wołogdzkich koronek.
W mieście rozwinął się przemysł elektromaszynowy, spożywczy, lniarski oraz drzewny[2].
Główny dworzec kolejowy to Wołogda-1. Miasto posiada również port lotniczy.
Miasto jest siedzibą dowództwa i sztabu 38 Samodzielnej Brygady Kolejowej[3].