Zofia Zarębianka to temat, który wzbudził duże zainteresowanie w dzisiejszym społeczeństwie. Od swoich początków aż po dzień dzisiejszy był przedmiotem badań, debat i analiz w różnych obszarach. Jego znaczenie polega na jego wpływie na codzienne życie ludzi, a także na jego znaczeniu, między innymi w obszarach akademickich, naukowych, społecznych i kulturalnych. Ten artykuł ma na celu kompleksowe i szczegółowe omówienie różnych aspektów związanych z Zofia Zarębianka, oferując globalną i zaktualizowaną wizję tego tematu. Zbadane zostaną jego pochodzenie, ewolucja w czasie, implikacje dla obecnego społeczeństwa i możliwe perspektywy na przyszłość.
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Dziedzina sztuki |
Zofia Zarębianka (ur. 26 grudnia 1958 w Krakowie)[1] – poetka, eseistka, profesor zwyczajny w Katedrze Literatury XX wieku na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego[2], członek PEN Clubu, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Komisji Historycznoliterackiej PAN oraz Centrum Kultury i Dialogu afiliowanego przy Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum” w Krakowie.
W swojej pracy naukowej porusza zagadnienia dotyczące obecności i deszyfracji sacrum, bada konteksty religijne i duchowe współczesnej literatury polskiej, szczególnie twórczości Karola Wojtyły (Jana Pawła II), pokolenia „Nowej Fali”, „bruLionu”, twórczości Anny Kamieńskiej, Zbigniewa Herberta oraz Czesława Miłosza. Zajmuje się także metodologią badań nad sacrum w literaturze. Od 2008 jest żoną aktora Stanisława Michno[3].
(wiersze tłumaczone na język angielski i czeski, hebrajski, ukraiński i francuski)