Andrzej Krzysztofik

W dzisiejszym świecie Andrzej Krzysztofik stał się tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu wielu różnych osób. Od ekspertów w tej dziedzinie po ogół społeczeństwa, nie można niedoceniać znaczenia Andrzej Krzysztofik. Przez lata Andrzej Krzysztofik był przedmiotem debat, badań i analiz w wielu kontekstach, co odzwierciedla jego znaczący wpływ na różne obszary społeczeństwa. W tym artykule zbadamy różne aspekty Andrzej Krzysztofik i jego wpływ na dzisiejszy świat, badając jego znaczenie, ewolucję i implikacje, jakie ma dla teraźniejszości i przyszłości.

Andrzej Krzysztofik
Data urodzenia

21 listopada 1948

Pochodzenie

Polska

Instrumenty

gitara

Gatunki

pop, pop-rock, folk-rock

Zawód

wokalista, gitarzysta

Powiązania

2 plus 1

Andrzej Krzysztofik (ur. 21 listopada 1948) – muzyk, gitarzysta i wokalista, były członek zespołu 2 plus 1.

Życiorys

Jest synem Zygmunta (1914–1983), dyrektora stadniny ogierów w Białym Borze, organizatora wczasów „w siodle” dla cudzoziemców, i Bogumiły z Donimirskich (1919–1969). Po matce jest wnukiem ziemianina i działacza narodowego Witolda Donimirskiego[1]. Zanim rozpoczął działalność muzyczną, uprawiał jazdę konną. W 1961 roku (jako 12-latek) został Mistrzem Polski juniorów w zawodach jeździeckich.

Pod koniec lat 60. występował z różnymi zespołami. Trafił później do klubu ZAKR, gdzie poznał Janusza Kruka i Elżbietę Dmoch. W latach 19711976 był członkiem zespołu 2 plus 1, z którym wylansował takie przeboje jak „Chodź, pomaluj mój świat” czy „Wstawaj, szkoda dnia[2]. Pod koniec lat 70. wyjechał na stałe do Australii[3]. Janusza Kruka poznał w 1970 w klubie na MDM, dołączając wówczas do zreformowanego zespołu Warszawskie Kuranty. Zespół grał przez 3 miesiące na Wybrzeżu, z Andrzejem Wójcikiem (perkusja) i Markiem Cieszewskim (wokal). Zespół rozpadł się po powrocie do Warszawy. Andrzej Krzysztofik następnie grał z Grupą Bluesową Stodoła. Tuż przed Opolem 1971 został ponownie zwerbowany przez Janusza Kruka do tworzącego się 2 plus 1 (Eliza Grochowiecka / Andrzej Rybiński / J. Kruk / E. Dmoch). Po festiwalu Rybiński i Grochowiecka opuścili 2 plus 1 i Krzysztofik został tym 'trzecim'. Grał na gitarze basowej.

Przypisy

  1. Halina Donimirska-Szyrmerowa, Był taki świat... Mój wiek XX, Warszawa 2003, s. 389–390 i tablica genealogiczna 2C
  2. Dwa Plus Jeden. www.klubdobrejmuzyki.pl. . . (pol.).
  3. Halina Donimirska-Szyrmerowa, Był taki świat... Mój wiek XX, Warszawa 2003, s. 390