W dzisiejszym artykule porozmawiamy o Atalia. Atalia to temat, który w ostatnim czasie wzbudził duże zainteresowanie w społeczeństwie. Dla wielu stał się punktem odniesienia, czy to ze względu na jego aktualność dzisiaj, wpływ na życie codzienne, czy też jego znaczenie historyczne. Od momentu powstania Atalia wzbudził przeróżne opinie i był przedmiotem licznych badań. W tym artykule zbadamy różne aspekty Atalia, przeanalizujemy jego implikacje i omówimy jego znaczenie w dzisiejszym społeczeństwie. Bez wątpienia Atalia to temat, który nie pozostawia nikogo obojętnym i z którego można się wiele nauczyć.
![]() Zabicie Atalii | |
król(owa) Judy | |
Okres |
od 841 p.n.e. |
---|---|
Poprzednik |
Ochozjasz (syn Atalii) |
Następca | |
Dane biograficzne | |
Data urodzenia |
? (IX w. p.n.e.) |
Data i miejsce śmierci | |
Przyczyna śmierci |
zabójstwo |
Ojciec | |
Małżeństwo | |
Dzieci |
Atalia (hebr. עֲתַלְיָה, zm. 835 p.n.e.) – potomkini króla izraelskiego Omriego[1], samozwańcza królowa Judy od 841 p.n.e.[a], jedyna kobieta rządząca samodzielnie w tym państwie.
Była córką[2] lub siostrą Achaba[3].
Po otrzymaniu wiadomości o śmierci Ochozjasza, Atalia wymordowała pozostałych członków rodziny królewskiej i objęła tron. Przy życiu pozostał jedynie Joasz, wówczas małe dziecko, ukryty przez Jehoszebę[4].
Atalia była czcicielką Baala, do którego kultu namówiła również męża i syna. Kiedy Joasz miał siedem lat, doszło do zamachu stanu zorganizowanego przez kapłanów JHWH pod wodzą Jehojady, w wyniku którego Atalię obalono i zabito[5].
Bohaterka tragedii J.B. Racine’a pt. Atalia (fr. Athalie), którą przetłumaczyli na język polski Stanisław Konarski i Antoni Orłowski. W latach 1751–52 grano ją w Collegium Nobilium pijarów w Warszawie[5].
Opisuje ją 2 Księga Królewska i 2 Księga Kronik.