Centralna Biblioteka Narodowa we Florencji

Wygląd przypnij ukryj Centralna Biblioteka Narodowa we FlorencjiBiblioteca Nazionale Centrale di Firenze
Ilustracja
Główne wejście (2008).
Państwo

 Włochy

Miejscowość

Florencja

Adres

Piazza dei Cavalleggeri, 1 50122

Data założenia

1714

Położenie na mapie WłochMapa konturowa Włoch, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Centralna Biblioteka Narodowa we Florencji”Centralna Biblioteka Narodowa we FlorencjiCentralna Biblioteka Narodowa we Florencji
Ziemia43°46′01,36″N 11°15′44,80″E/43,767044 11,262444
Strona internetowa

Centralna Biblioteka Narodowa we Florencji (Biblioteca Nazionale Centrale di Firenze) – jedna z dwóch włoskich bibliotek narodowych, których zadaniem jest zachowanie włoskiego dziedzictwa narodowego.

Historia

Ze względów historycznych we Włoszech aż 10 bibliotek ma w nazwie słowo narodowa. Jednak tylko dwie z nich: Centralna Biblioteka Narodowa w Rzymie i Centralna Biblioteka Narodowa we Florencji pełnią rolę bibliotek narodowych i ich zadaniem jest zachowanie dziedzictwa narodowego, mają prawo do otrzymywania egzemplarza obowiązkowego oraz są zobowiązane do tworzenia i publikowania bibliografii narodowej.

W 1714 roku Antonio Magliabecchi, uczony i bibliotekarz Kosmy III podarował Florencji swoją licząca 30 000 tomów bibliotekę. Aby rozbudowywać jej zbiory od 1737 biblioteka otrzymywała 1 kopię wszystkich wydawnictw we Florencji, a od 1743 wydawnictw z terenu Wielkiego Księstwa Toskanii. W 1747 jej zbiory udostępniono czytelnikom. W 1861 roku do zbiorów włączono Biblioteką Palatynatu i dodano do nazwy narodowa, a w 1885 roku centralna. Od 1870 roku biblioteka miała prawo do egzemplarza obowiązkowego z terenu Włoch.

Budynek

Początkowo zbiory przechowywano w pałacu Uffizi. W 1911 roku rozpoczęto prace nad budową nowego budynku dla biblioteki. Projekt przygotował Cesare Bazzani. W 1935 roku biblioteka przeniosła się do nowego budynku. Mieści się on nad brzegiem rzeki Arno, obok kościoła Santa Croce, dlatego w 1966 roku powódź uszkodziła jedną trzecią zbiorów.

Zbiory

Biblioteka od XVIII wieku miała prawo do egzemplarza obowiązkowego. Ustawa z 1939 roku Norme per la consegna di esemplari degli stampati e delle publicazioni wprowadziła dość skomplikowane sposoby przekazywania egzemplarzy obowiązkowych. Za przesyłanie ich odpowiedzialni byli drukarze, którzy 4 z 5 bezpłatnych egzemplarzy przekazywali za pośrednictwem prefektury, a piąty egzemplarz wysyłali do Ministerstwo Sprawiedliwości. Ustawa z 2004 roku Norme relative al deposito legale dei documenti di interesse culturali destinati all’uso pubblico wprowadziła duże zmiany. Za egzemplarz obowiązkowy są odpowiedzialni wydawcy, którzy przekazują od 4 do 5 bezpłatnych kopii wydawnictw. Dwie otrzymują biblioteki centralne, a pozostałe trafiają do bibliotek regionalnych. Ustawą zostały również objęte czasopisma, mapy, atlasy, druki muzyczne, druki ulotne, płyty i inne.

W 2016 roku zbiory biblioteki we Florencji liczyły: 7 000 000 publikacji drukowanych, ponadto około 25 000 rękopisów, 3716 inkunabułów oraz 29 123 starodruki z XVI wieku.

Przypisy

  1. a b KingaK. Adamiak KingaK., Biblioteki włoskie – między tradycją a nowoczesnością, „Biblioteka” (15), 2011, s. 250-252  .
  2. Archivi in Toscana: L'Archivio della Biblioteca Nazionale Centrale di Firenze , www.archivitoscana.it  .
  3. HISTORY, FOUNDATION AND FUNCTION  .
  4. a b La Biblioteca Nazionale Centrale di Firenze , Firenze 1903, 2 lutego 2016   (wł.).
  5. Biblioteca Nazionale Centrale di Firenze - La Bellezza Salvata , mostre.sba.unifi.it  .
  6. Direzione generale Biblioteche e diritto d'autore Deposito Legale , librari.beniculturali.it  .
Kontrola autorytatywna (państwowa biblioteka publiczna we Włoszech):Encyklopedie internetowe: