W dzisiejszym świecie Ewa Dałkowska stał się tematem bardzo interesującym dla wielu osób. Niezależnie od tego, czy ze względu na swoje znaczenie w społeczeństwie, wpływ na życie codzienne czy znaczenie historyczne, Ewa Dałkowska przykuł uwagę osób w każdym wieku i o każdym pochodzeniu. Od momentu pojawienia się Ewa Dałkowska był przedmiotem debaty, badań i analiz, generując dużą liczbę badań i opinii, które miały na celu zrozumienie jego znaczenia i wpływu w różnych kontekstach. W tym artykule zbadamy różne aspekty Ewa Dałkowska , od jego pochodzenia po jego obecny wpływ, w celu przedstawienia kompleksowego spojrzenia na ten temat, który jest dziś tak istotny.
Ewa Dałkowska
Data i miejsce urodzenia
10 kwietnia 1947 Wrocław
Zawód
aktorka
Współmałżonek
Tomasz Miernowski
Lata aktywności
od 1971
Odznaczenia
Ewa Dałkowska w 2006
Ewa Małgorzata Dałkowska (ur. 10 kwietnia 1947 we Wrocławiu ) – polska aktorka teatralna, radiowa i filmowa, od 2008 aktorka Nowego Teatru w Warszawie ; dwukrotnie zdobyła główne nagrody na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych : nagrodę aktorską (1977) i nagrodę zespołową (1980)[ 1] .
Życiorys
W 1970 ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim , w 1972 PWST w Warszawie . W latach 1972–1974 występowała w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, w latach 1974–2008 była aktorką Teatru Powszechnego w Warszawie . W 2008 została aktorką Nowego Teatru w Warszawie .
Od 2001 wspiera Prawo i Sprawiedliwość ; była m.in. członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w czasie wyborów prezydenckich w 2005 ; została członkiem Warszawskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010 [ 2] .
Jest wykładowcą Akademii Dobrych Obyczajów w Warszawie[ 3] .
4 sierpnia 2016 została powołana w skład Kapituły Orderu Odrodzenia Polski [ 4] .
Życie prywatne
Pierwsze małżeństwo aktorki zakończyło się rozwodem[ 5] . Następnie wyszła za Tomasza Miernowskiego, szefa produkcji Zespołu Twórców Filmowych „Dom”[ 6] , z którym ma syna Ksawerego[ 7] .
Filmografia
Niebieskie jak Morze Czarne (1971) – uczestniczka obozu
Beniamiszek (1975) – Hanka
Noce i dnie (1975) – Olesia Chrobotówna
Strach (1975) – kobieta tańcząca w lokalu
07 zgłoś się (serial telewizyjny ) (1976) – prostytutka „Markiza” (odc. 2 – Wisior )
Sprawa Gorgonowej (1977) – Rita Gorgonowa
Warszawianka pieśń z roku 1831 (spektakl telewizyjny wg sztuki Stanisława Wyspiańskiego „Warszawianka”) (1978) – Maria
Aktorzy prowincjonalni (1978) – Krystyna Gazda, przyjaciółka Ani z lat szkolnych
Bez znieczulenia (1978) – Ewa Michałowska, żona Jerzego
Biały mazur (1978) – Wiera Zasulicz
Szpital Przemienienia (1978) – doktor Nosilewska
Lekcja martwego języka (1979) – Olga Diana, medium
Obok (1979) – kochanka Artura
Terrarium (1979) – aktorka, przyjaciółka Marii
Głosy (1980) – Ewa Domańska
Ukryty w słońcu (1980) – Maria
Spokojne lata (1981) – Flora
Nadzór (1983) – Maria Gabrysiakowa
Toccata (1983) – Zofia
Życie Kamila Kuranta (1983) – Anna Kurant, matka Kamila
Wir (1983) – Róża
111 dni letargu (1984) – Krystyna, tłumaczka „rewidenta”
Kobieta z prowincji (1984) – Andzia Cichalska-Solska z d. Głowacka
Rok spokojnego słońca (1984) – prostytutka Stella
Trzy młyny (1984) – Jadwiga Łowiecka (odc. 1)
Medium (1985) – Greta Wagner
…jestem przeciw (1985) – doktor Krystyna
Królewskie sny (1988) – księżna Julianna, żona Witolda
Nocny gość (1989) – matka Villona
Korczak (1990) – Stefa Wilczyńska
Cynga (1991) – pielęgniarka Lucienne
Panny i wdowy (1991) – Susanne, córka Eweliny
Czarne słońca (1992) – Celina
Gorący czwartek (1993) – Godyszowa, żona właściciela okradzionego mercedesa
Komedia małżeńska (1993) – Wanda, przyjaciółka Marii
Córy szczęścia (1999) – Elka, właścicielka łodzi-hotelu
Torowisko (1999) – matka Marii
Trędowata (1999–2000) – Idalia Elzonowska
Przedwiośnie (2001) – księżna Szczerbatow-Mamujew
Szpital na perypetiach (2001) – siostra Gerlach
Oficer (2004) – matka Aldony Ginko
Skazany na bluesa (2005) – dyrektor technikum
Okazja (2005) – bezdomna (odc. 7)
Kawałek nieba (2006) – Róża
Stary człowiek i pies (2008) – Ewa Kulczyńska, żona Marka
Mistyfikacja (2010) – Jadwiga Witkiewicz, żona Witkacego
Prawo Agaty (2012) – Izabela Grabowska (odc. 13)
Głęboka woda (2013) – matka Bolka (odc. 21)
Body/Ciało (2015) – Ewa, przyjaciółka prokuratora
Smoleńsk (2016) – żona Prezydenta
Artyści (2016) – Helena, sprzątaczka-medium
Dziura w głowie (2018) – matka aktora
Ojciec Mateusz (2019) – Helena
Śniegu już nigdy nie będzie (2021) – matka Żeni w późnym wieku; rola dubbingowana przez Wiktorię Gorodeckają
Teściowie (2021) – matka Małgorzaty
Przejście (2021) – ciotka
Teściowie 2 (2023) – matka Małgorzaty
Dubbing
Role teatralne
Odznaczenia i nagrody
Przypisy
↑ Kaliskie Spotkania Teatralne : 1961–1985 : wydarzenia, zjawiska, idee . Ryszard Bieniecki (red.). Kalisz: Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, 1985, s. 88.
↑ Warszawski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego . jaroslawkaczynski.info. .
↑ Kadra . ado.warszawa.prv.pl. . .
↑ Prezydent powołał członków Kapituły Orderu Orła Białego oraz Kapituły Orderu Odrodzenia Polski . prezydent.pl. .
↑ Tygodnik „Rewia” nr 40, 5 października 2016, s. 44-45
↑ Tomasz Miernowski . filmpolski.pl.
↑ Magdalena Pawlicka: Zacisze gwiazd . Wydawnictwo Picaresque, Telewizja Polska SA, 2009, s. 89. ISBN 978-83-926413-8-4 .
↑ Wieczernik, reż. K. Tchórzewski . teatrtv.vod.tvp.pl. . .
↑ M.P. z 2016 r. poz. 21 .
↑ Odznaczenia z okazji Narodowego Święta Niepodległości . prezydent.pl, 2015-11-11. .
↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 grudnia 2007 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2008 r. nr 31, poz. 273 ).
↑ Prezydent RP odznaczył bohaterów stanu wojennego oraz działaczy ruchu „Polsko-Czesko-Słowackiej Solidarności” . prezydent.pl, 10 grudnia 2007. .
↑ Medale Gloria Artis dla internowanych twórców . e-teatr.pl, 26 marca 2007. .
↑ Wręczenie odznaczeń państwowych oraz medali „Stulecia Odzyskanej Niepodległości”, „Pro Bono Poloniae” i - Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych , kombatanci.gov.pl .
↑ Nagrody m.st. Warszawy przyznane w 2011 roku . Urząd m. st. Warszawy, 16 czerwca 2011. . .
↑ Poznaliśmy laureatów Dorocznej Nagrody Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu . instytutksiazki.pl, 15 października 2021. . .
Linki zewnętrzne
1957–1959
1960–1969
1970–1979
1980–1989
1990–1999
2000–2009
2010–2019
2020–2029
Identyfikatory zewnętrzne: