Maria Żmigrodzka

W tym artykule zagłębimy się w fascynujący świat Maria Żmigrodzka i jego wpływ na dzisiejsze społeczeństwo. Od początków do dzisiejszego znaczenia, Maria Żmigrodzka był przedmiotem badań i zainteresowań naukowców, badaczy i entuzjastów z różnych dyscyplin. Artykuł ten ma na celu analizę wpływu Maria Żmigrodzka na różne aspekty naszego codziennego życia, a także jego roli w kształtowaniu naszej kultury, wartości i przekonań. Dzięki podejściu interdyscyplinarnemu zbadamy wiele aspektów Maria Żmigrodzka, rzucając światło na jego znaczenie i znaczenie we współczesnym kontekście.

Maria Żmigrodzka
Data i miejsce urodzenia

4 listopada 1922
Piotrków Trybunalski

Data i miejsce śmierci

21 lutego 2000
Warszawa

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia literatury polskiej
Alma Mater

Uniwersytet Łódzki

Profesura

1964

Instytucja

Polska Akademia Nauk

Nagrobek Marii Żmigrodzkiej na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Maria Żmigrodzka (ur. 4 listopada 1922 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 21 lutego 2000 w Warszawie) – polska historyk i krytyk literatury, prof. dr hab. nauk humanistycznych o specjalności historia literatury polskiej[1].

Życiorys

Podczas okupacji niemieckiej działała w Armii Krajowej, studiowała na tajnych kompletach.

W 1946 roku ukończyła studia na Uniwersytecie Łódzkim[1]. W latach 1947–1953 była jednym z redaktorów tygodnika „Wieś”, odpowiedzialna za dział krytyki literackiej. Od 1948 pracowała w PAN. Od 1957 była zatrudniona na stanowisku docenta.

W 1964 roku otrzymała tytuł profesora[1].

Była członkiem PZPR w latach 1949–1981 oraz I sekretarzem POP PZPR w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk[2]. W 1985 była promotorką pracy doktorskiej (później profesora) Jana Tomkowskiego[3].

W krytyce literackiej szczególnie zajmowała się epoką pozytywizmu, także polskiego romantyzmu. Była członkinią Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Współpracowała z prof. Marią Janion. Pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 277-4-22/23)[4].

Książki

  • 1951 – Eliza Orzeszkowa
  • 1952 – Seweryn Goszczyński
  • 1955 – Podstawowe cechy Mickiewiczowskiej ballady
  • 1955 – Pisma (m.in. Estetyka Edwarda Dembowskiego, redakcja)
  • 1957 – Edward Dembowski i polska krytyka romantyczna
  • 1959 – Z zagadnień prozy narracyjnej Juliusza Słowackiego
  • 1965 – Orzeszkowa: młodość pozytywizmu
  • 1971 – Problemy polskiego romantyzmu (redakcja)
  • 1973 – Studia romantyczne: prace poświęcone VII międzynarodowemu kongresowi slawistycznemu (redakcja)
  • 1974 – Problemy polskiego romantyzmu (redakcja)
  • 1978 – Romantyzm i historia (wraz z Marią Janion)

Źródło[5][6].

Przypisy

  1. a b c Prof. dr hab. Maria Żmigrodzka, baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) .
  2. Spętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL. Materiały partyjne 1950–1986, t. II, wybór, wstęp i opracowanie Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, Warszawa 2012, s. 713.
  3. Zmarł Jan Tomkowski , instytutksiazki.pl, 16 lipca 2024 .
  4. Cmentarz Stare Powązki: Żmigrodzcy i Gałeccy, Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne .
  5. Żmigrodzka, Maria. katalogi.bn.org.pl. .
  6. Romantyzm i historia. katalogi.bn.org.pl. .