W tym artykule szczegółowo zbadamy temat Medaliści igrzysk olimpijskich w kombinacji norweskiej, który przykuł uwagę milionów ludzi na całym świecie. Od jego znaczenia historycznego po wpływ na współczesne społeczeństwo, Medaliści igrzysk olimpijskich w kombinacji norweskiej był przedmiotem debat i dyskusji w różnych obszarach. Na tych stronach będziemy analizować jego pochodzenie, ewolucję i wpływ na różne aspekty codziennego życia. Od swoich przejawów w kulturze popularnej po zaangażowanie w kwestie polityczne i społeczne, Medaliści igrzysk olimpijskich w kombinacji norweskiej pozostawił niezatarty ślad, który zasługuje na szczegółowe zbadanie. Ponadto zajmiemy się różnymi perspektywami i opiniami na temat Medaliści igrzysk olimpijskich w kombinacji norweskiej, aby zaoferować wszechstronną i kompletną wizję tego zjawiska.
Medaliści igrzysk olimpijskich w kombinacji norweskiej – zestawienie zawodników i drużyn, które przynajmniej raz stanęły na podium zawodów olimpijskich w kombinacji norweskiej.
Konkursy olimpijskie w kombinacji norweskiej rozgrywane są od pierwszych zimowych igrzysk, które odbyły się w 1924 roku w Chamonix. W latach 1924–1968 rozgrywany był jeden konkurs indywidualny, w skład którego wchodziły skoki narciarskie na obiekcie dużym oraz bieg na 15 lub początkowo – 18 kilometrów. Od igrzysk w 1972 roku, konkurencję w kombinacji norweskiej tworzyły skoki narciarskie na obiekcie normalnym i bieg na 15 kilometrów. W 1988 roku podczas zimowych igrzysk olimpijskich w Calgary do kalendarza włączono także konkurs drużynowy, składający się z serii skoków na obiekcie normalnym i z biegu sztafetowego. W latach 1988–1994 każda drużyna składała się z trzech zawodników, a od igrzysk w Nagano w 1998 roku z czterech. W 2002 roku do kalendarza igrzysk został wprowadzony dodatkowy konkurs – skoki na skoczni dużej + bieg na 7,5 km. W 2010 roku dystans zamieniono na 10 km. W tym samym roku zmieniono także dystans biegu w konkursie na skoczni normalnej z 15 na 10 km oraz do konkursu drużynowego zamiast skoków na skoczni normalnej wprowadzono skoki na obiekcie dużym.
W latach 1924–1952 najpierw przeprowadzano bieg narciarski, a następnie serie skoków. Od 1956 roku sytuacja jest odwrotna[1]. Do igrzysk w 1984 roku odległości skoków i czas biegu przeliczano na punkty i po podliczeniu ustalano miejsca poszczególnych zawodników[1]. W 1988 roku wprowadzono nowy system punktacji, oparty na metodzie Gundersena, według którego pozycje na starcie biegu ustalane są według wyników uzyskanych w skokach[2].
Norweg Jørgen Graabak jest pierwszym komninatorem norweskim w historii, który zdobył cztery złote medale olimpijskie. Trzykrotnie tytuł mistrza olimpijskiego zdobyło czterech zawodników – Samppa Lajunen, Felix Gottwald, Ulrich Wehling i Eric Frenzel. Wehling jako pierwszy i jedyny kombinator w historii zdobył trzy złota olimpijskie w konkurencjach indywidualnych. Lajunen zdobył dwa złote medale w konkurencjach indywidualnych oraz jeden w konkursie drużynowym i uczynił to w trakcie jednych igrzysk olimpijskich, tym samym stając się pierwszym zawodnikiem w historii, który tego dokonał. Gottwald natomiast raz został indywidualnym mistrzem olimpijskim i dwa razy mistrzem w drużynie.
Reprezentacją, która wywalczyła najwięcej medali olimpijskich, zarówno w zawodach indywidualnych, jak i drużynowych jest Norwegia, która zgromadziła łącznie 34 medali, w tym 14 złotych. W konkurencjach drużynowych dwukrotnie złote medale wywalczyli reprezentanci Austrii, Japonii, Norwegii i Niemiec.
Indywidualne konkursy olimpijskie w kombinacji norweskiej, w skład których wchodziły skoki narciarskie na obiekcie dużym i bieg na 18 km rozgrywane były w latach 1924–1952, natomiast w latach 1956–1968 dystans do pokonania wynosił 15 km. W 2002 roku ponownie zostały wprowadzone do kalendarza olimpijskiego. Zmianie uległ natomiast dystans biegu, który został skrócony o połowę. W 2010 ponownie nastąpiła zmiana dystansu, który w Vancouver wynosił 10 km. Długość trasy nie uległa zmianie podczas kolejnych zimowych igrzysk. Poniższa tabela prezentuje wszystkich złotych, srebrnych i brązowych medalistów olimpijskich w wymienionej konkurencji.
Konkursy na skoczni normalnej są rozgrywane od 1972 roku. Do 2006 roku dystans biegu wynosił 15 km. Podczas igrzysk w Vancouver skrócono długość trasy o 5 kilometrów. Poniżej znajduje się zestawienie wszystkich medalistów olimpijskich w tej konkurencji.
Zawody sztafet rozgrywane są od Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1988. Przez pierwsze trzy igrzyska w skład każdej reprezentacji wchodziło trzech zawodników, a dystans biegu każdego z członków zespołu wynosił po 5 kilometrów. W 1998 roku do konkursów drużynowych wprowadzono zespoły czteroosobowe, ale dystans biegu każdego z zawodników nie uległ zmianie. W poniższej tabeli zawarte zostały pełne składy wszystkich reprezentacji, które wywalczyły medale olimpijskie w konkursach sztafet.
Stan na 17 lutego 2022
Poniższa tabela zawiera zestawienie zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal olimpijski w kombinacji norweskiej. Uwzględnione zostały zarówno starty indywidualne, jak i drużynowe.
Miejsce | Zawodnik | Państwo | Lata[b] | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | Jørgen Graabak | ![]() |
2014–2022 | 4 | 2 | – | 6 |
2. | Eric Frenzel | ![]() |
2010–2022 | 3 | 2 | 2 | 7 |
3. | Samppa Lajunen | ![]() |
1998–2002 | 3 | 2 | – | 5 |
4. | Felix Gottwald | ![]() |
2002–2010 | 3 | 1 | 3 | 7 |
5. | Ulrich Wehling | ![]() |
1972–1980 | 3 | – | – | 3 |
6. | Fred Børre Lundberg | ![]() |
1992–1998 | 2 | 2 | – | 4 |
6. | Georg Hettich | ![]() |
2002–2006 | 2 | 2 | – | 4 |
8. | Bjarte Engen Vik | ![]() |
1994–1998 | 2 | 1 | 1 | 4 |
8. | Johannes Rydzek | ![]() |
2010–2018 | 2 | 1 | 1 | 4 |
10. | Takanori Kōno | ![]() |
1992–1994 | 2 | 1 | – | 3 |
10. | Vinzenz Geiger | ![]() |
2018–2022 | 2 | 1 | – | 3 |
12. | Mario Stecher | ![]() |
2002–2014 | 2 | – | 2 | 4 |
13. | Johan Grøttumsbråten | ![]() |
1924–1932 | 2 | – | 1 | 3 |
14. | Kenji Ogiwara | ![]() |
1992–1994 | 2 | – | – | 2 |
15. | Magnus Moan | ![]() |
2006–2014 | 1 | 2 | 1 | 4 |
15. | Fabian Rießle | ![]() |
2014–2018 | 1 | 2 | 1 | 4 |
17. | Hippolyt Kempf | ![]() |
1988–1994 | 1 | 1 | 1 | 3 |
17. | Hannu Manninen | ![]() |
1998–2006 | 1 | 1 | 1 | 3 |
17. | Jaakko Tallus | ![]() |
2002–2006 | 1 | 1 | 1 | 3 |
20. | Heikki Hasu | ![]() |
1948–1952 | 1 | 1 | – | 2 |
20. | Tormod Knutsen | ![]() |
1960–1964 | 1 | 1 | – | 2 |
20. | Jari Mantila | ![]() |
1998–2002 | 1 | 1 | – | 2 |
20. | Bill Demong | ![]() |
2010 | 1 | 1 | – | 2 |
20. | Espen Andersen | ![]() |
2018-2022 | 1 | 1 | – | 2 |
20. | Jens Lurås Oftebro | ![]() |
2022 | 1 | 1 | – | 2 |
26. | Bernhard Gruber | ![]() |
2010–2018 | 1 | – | 3 | 4 |
27. | Christoph Bieler | ![]() |
2002–2014 | 1 | – | 2 | 3 |
28. | Sverre Stenersen | ![]() |
1952–1956 | 1 | – | 1 | 2 |
28. | Georg Thoma | ![]() |
1960–1964 | 1 | – | 1 | 2 |
28. | Fabrice Guy | ![]() |
1992–1998 | 1 | – | 1 | 2 |
28. | Michael Gruber | ![]() |
2002–2006 | 1 | – | 1 | 2 |
28. | Magnus Krog | ![]() |
2014 | 1 | – | 1 | 2 |
33. | Thorleif Haug | ![]() |
1924 | 1 | – | – | 1 |
33. | Oddbjørn Hagen | ![]() |
1936 | 1 | – | – | 1 |
33. | Simon Slåttvik | ![]() |
1952 | 1 | – | – | 1 |
33. | Franz Keller | ![]() |
1968 | 1 | – | – | 1 |
33. | Tom Sandberg | ![]() |
1984 | 1 | – | – | 1 |
33. | Thomas Müller | ![]() |
1988 | 1 | – | – | 1 |
33. | Hans-Peter Pohl | ![]() |
1988 | 1 | – | – | 1 |
33. | Hubert Schwarz | ![]() |
1988 | 1 | – | – | 1 |
33. | Reiichi Mikata | ![]() |
1992 | 1 | – | – | 1 |
33. | Masashi Abe | ![]() |
1994 | 1 | – | – | 1 |
33. | Kenneth Braaten | ![]() |
1998 | 1 | – | – | 1 |
33. | Halldor Skard | ![]() |
1998 | 1 | – | – | 1 |
33. | David Kreiner | ![]() |
2010 | 1 | – | – | 1 |
33. | Jason Lamy Chappuis | ![]() |
2010 | 1 | – | – | 1 |
33. | Håvard Klemetsen | ![]() |
2014 | 1 | – | – | 1 |
33. | Espen Bjørnstad | ![]() |
2022 | 1 | – | – | 1 |
49. | Björn Kircheisen | ![]() |
2002–2014 | – | 3 | 1 | 4 |
50. | Ronny Ackermann | ![]() |
2002–2006 | – | 3 | – | 3 |
50. | Johnny Spillane | ![]() |
2010 | – | 3 | – | 3 |
52. | Akito Watabe | ![]() |
2014–2022 | – | 2 | 2 | 4 |
53. | Jouko Karjalainen | ![]() |
1980–1984 | – | 2 | – | 2 |
53. | Knut Tore Apeland | ![]() |
1992–1994 | – | 2 | – | 2 |
55. | Klaus Sulzenbacher | ![]() |
1988–1992 | – | 1 | 3 | 4 |
56. | Hans Vinjarengen | ![]() |
1928–1932 | – | 1 | 1 | 2 |
56. | Andreas Schaad | ![]() |
1988–1994 | – | 1 | 1 | 2 |
56. | Sylvain Guillaume | ![]() |
1992–1998 | – | 1 | 1 | 2 |
59. | Thoralf Strømstad | ![]() |
1924 | – | 1 | – | 1 |
59. | Ole Stenen | ![]() |
1932 | – | 1 | – | 1 |
59. | Olaf Hoffsbakken | ![]() |
1936 | – | 1 | – | 1 |
59. | Martti Huhtala | ![]() |
1948 | – | 1 | – | 1 |
59. | Bengt Eriksson | ![]() |
1956 | – | 1 | – | 1 |
59. | Nikołaj Kisielew | ![]() |
1964 | – | 1 | – | 1 |
59. | Alois Kälin | ![]() |
1968 | – | 1 | – | 1 |
59. | Rauno Miettinen | ![]() |
1972 | – | 1 | – | 1 |
59. | Urban Hettich | ![]() |
1976 | – | 1 | – | 1 |
59. | Fredy Glanzmann | ![]() |
1988 | – | 1 | – | 1 |
59. | Tapio Nurmela | ![]() |
1998 | – | 1 | – | 1 |
59. | Marcel Höhlig | ![]() |
2002 | – | 1 | – | 1 |
59. | Jens Gaiser | ![]() |
2006 | – | 1 | – | 1 |
59. | Brett Camerota | ![]() |
2010 | – | 1 | – | 1 |
59. | Todd Lodwick | ![]() |
2010 | – | 1 | – | 1 |
59. | Jarl Magnus Riiber | ![]() |
2018 | – | 1 | – | 1 |
59. | Jan Schmid | ![]() |
2018 | – | 1 | – | 1 |
59. | Manuel Faißt | ![]() |
2022 | – | 1 | – | 1 |
59. | Julian Schmid | ![]() |
2022 | – | 1 | – | 1 |
78. | Lukas Klapfer | ![]() |
2014–2018 | – | – | 3 | 3 |
79. | Konrad Winkler | ![]() |
1976–1980 | – | – | 2 | 2 |
80. | John Snersrud | ![]() |
1924 | – | – | 1 | 1 |
80. | Sverre Brodahl | ![]() |
1936 | – | – | 1 | 1 |
80. | Sven Israelsson | ![]() |
1948 | – | – | 1 | 1 |
80. | Franciszek Gąsienica Groń | ![]() |
1956 | – | – | 1 | 1 |
80. | Nikołaj Gusakow | ![]() |
1960 | – | – | 1 | 1 |
80. | Andreas Kunz | ![]() |
1968 | – | – | 1 | 1 |
80. | Karl-Heinz Luck | ![]() |
1972 | – | – | 1 | 1 |
80. | Jukka Ylipulli | ![]() |
1984 | – | – | 1 | 1 |
80. | Hansjörg Aschenwald | ![]() |
1988 | – | – | 1 | 1 |
80. | Günther Csar | ![]() |
1988 | – | – | 1 | 1 |
80. | Allar Levandi | ![]() |
1988 | – | – | 1 | 1 |
80. | Stefan Kreiner | ![]() |
1992 | – | – | 1 | 1 |
80. | Klaus Ofner | ![]() |
1992 | – | – | 1 | 1 |
80. | Jean-Yves Cuendet | ![]() |
1994 | – | – | 1 | 1 |
80. | Nicolas Bal | ![]() |
1998 | – | – | 1 | 1 |
80. | Ludovic Roux | ![]() |
1998 | – | – | 1 | 1 |
80. | Walerij Stolarow | ![]() |
1998 | – | – | 1 | 1 |
80. | Anssi Koivuranta | ![]() |
2006 | – | – | 1 | 1 |
80. | Antti Kuisma | ![]() |
2006 | – | – | 1 | 1 |
80. | Tino Edelmann | ![]() |
2010 | – | – | 1 | 1 |
80. | Alessandro Pittin | ![]() |
2010 | – | – | 1 | 1 |
80. | Wilhelm Denifl | ![]() |
2018 | – | – | 1 | 1 |
80. | Mario Seidl | ![]() |
2018 | – | – | 1 | 1 |
80. | Lukas Greiderer | ![]() |
2022 | – | – | 1 | 1 |
80. | Hideaki Nagai | ![]() |
2022 | – | – | 1 | 1 |
80. | Ryōta Yamamoto | ![]() |
2022 | – | – | 1 | 1 |
80. | Yoshito Watabe | ![]() |
2022 | – | – | 1 | 1 |
Poniższe zestawienie przedstawia wszystkich zawodników, którzy zdobyli przynajmniej dwa medale olimpijskie, w tym przynajmniej jeden złoty. Pod uwagę wzięte zostały tylko medale zdobyte w konkurencjach indywidualnych.
Miejsce | Zawodnik | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|---|
1. | Ulrich Wehling | ![]() |
3 | – | – | 3 |
2. | Jørgen Graabak | ![]() |
2 | 1 | – | 3 |
2. | Samppa Lajunen | ![]() |
2 | 1 | – | 3 |
4. | Eric Frenzel | ![]() |
2 | – | 1 | 3 |
4. | Johan Grøttumsbråten | ![]() |
2 | – | 1 | 3 |
6. | Felix Gottwald | ![]() |
1 | 1 | 2 | 4 |
7. | Heikki Hasu | ![]() |
1 | 1 | – | 2 |
7. | Tormod Knutsen | ![]() |
1 | 1 | – | 2 |
9. | Sverre Stenersen | ![]() |
1 | – | 1 | 2 |
9. | Georg Thoma | ![]() |
1 | – | 1 | 2 |
9. | Bjarte Engen Vik | ![]() |
1 | – | 1 | 2 |
9. | Georg Hettich | ![]() |
1 | – | 1 | 2 |
W poniższej tabeli przedstawione zostały reprezentacje, które zdobyły przynajmniej jeden medal olimpijski. Uwzględnione zostały zarówno medale zdobyte w konkursach indywidualnych, jak i w drużynowych.
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() |
15 | 12 | 8 | 35 |
2. | ![]() ![]() |
9 | 7 | 6 | 22 |
3. | ![]() |
4 | 9 | 2 | 15 |
4. | ![]() |
3 | 2 | 11 | 16 |
5. | ![]() |
3 | – | 3 | 6 |
6. | ![]() |
2 | 3 | 2 | 7 |
7. | ![]() |
2 | 1 | 1 | 4 |
8. | ![]() |
1 | 3 | – | 4 |
9. | ![]() |
1 | 2 | 1 | 4 |
10. | ![]() |
– | 1 | 2 | 3 |
11. | ![]() |
– | – | 1 | 1 |
11. | ![]() |
– | – | 1 | 1 |
11. | ![]() |
– | – | 1 | 1 |
11. | ![]() |
– | – | 1 | 1 |
W tabeli przedstawione zostały wszystkie reprezentacje, które chociaż raz stanęły na podium olimpijskiego konkursu sztafet.
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() |
3 | 3 | – | 6 |
2. | ![]() ![]() |
2 | 4 | 1 | 7 |
3. | ![]() |
2 | – | 5 | 7 |
4. | ![]() |
2 | – | 1 | 3 |
5. | ![]() |
1 | 1 | 1 | 3 |
6. | ![]() |
– | 1 | 1 | 2 |
7. | ![]() |
– | 1 | – | 1 |
8. | ![]() |
– | – | 1 | 1 |
W poniższej tabeli zestawiono państwa według liczby medali zdobytych w kombinacji norweskiej podczas kolejnych edycji zimowych igrzysk olimpijskich. Przedstawiono sumę wszystkich medali (złotych, srebrnych i brązowych) we wszystkich konkurencjach łącznie.
Państwo | '24 | '28 | '32 | '36 | '48 | '52 | '56 | '60 | '64 | '68 | '72 | '76 | '80 | '84 | '88 | '92 | '94 | '98 | '02 | '06 | '10 | '14 | '18 | '22 | suma |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() |
– | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 2 | 2 | – | – | 3 | 3 | 2 | 1 | 2 | 1 | 16 |
![]() |
– | – | – | – | 2 | 1 | – | – | – | – | 1 | – | 1 | 2 | – | – | – | 2 | 4 | 1 | – | – | – | – | 14 |
![]() |
– | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 2 | – | 1 | – | – | 1 | – | – | – | 4 |
![]() |
– | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 1 | 2 | – | – | – | – | 1 | 1 | 2 | 7 |
![]() ![]() |
– | – | – | – | – | – | – | 1 | 1 | 2 | – | 1 | – | – | 1 | – | – | – | 2 | 3 | 1 | 3 | 5 | 2 | 22 |
![]() |
3 | 3 | 3 | 3 | – | 2 | 1 | 1 | 1 | – | – | – | – | 1 | – | 1 | 3 | 2 | – | 2 | – | 4 | 1 | 4 | 35 |
![]() |
– | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 2 | 2 | 2 | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 6 |
![]() |
– | – | – | – | – | – | 1 | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 1 |
![]() |
– | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 1 | – | – | – | – | – | – | 1 |
![]() |
– | – | – | – | – | – | – | – | – | 1 | – | – | – | – | 2 | – | 1 | – | – | – | – | – | – | – | 4 |
![]() |
– | – | – | – | 1 | – | 1 | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 2 |
![]() |
– | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 4 | – | – | – | 4 |
![]() |
– | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 1 | – | – | – | 1 |
![]() |
– | – | – | – | – | – | – | 1 | 1 | – | – | – | – | – | 1 | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 3 |
suma | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 6 | 6 | 6 | 6 | 9 | 9 | 9 | 9 | 9 | 6 | 117 |
W poniższej tabeli przedstawiono liczbę medali zdobytych przez poszczególne państwa w konkurencjach w kombinacji norweskiej.
Zastosowano następujące skróty:
Państwo | duża ind. | norm. ind. | sprint ind. | duża druż. | suma |
---|---|---|---|---|---|
![]() |
1 | 6 | 2 | 7 | 16 |
![]() |
3 | 7 | 1 | 3 | 14 |
![]() |
– | 3 | – | 1 | 4 |
![]() |
1 | 3 | – | 3 | 7 |
![]() ![]() |
8 | 5 | 2 | 7 | 22 |
![]() |
21 | 7 | 1 | 6 | 35 |
![]() |
– | 6 | – | – | 6 |
![]() |
1 | – | – | – | 1 |
![]() |
– | 1 | – | – | 1 |
![]() |
1 | 1 | – | 2 | 4 |
![]() |
2 | – | – | – | 2 |
![]() |
2 | 1 | – | 1 | 4 |
![]() |
– | 1 | – | – | 1 |
![]() |
2 | 1 | – | – | 3 |
suma | 42 | 42 | 6 | 30 | 120 |