W tym artykule poruszymy temat Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016, który ma dziś ogromne znaczenie. Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 to temat, który wzbudził ogromne zainteresowanie w różnych obszarach, od polityki po naukę, poprzez kulturę i społeczeństwo w ogóle. Na przestrzeni dziejów Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 był przedmiotem badań i debat, wywołując sprzeczne opinie i prowokując do głębokich refleksji na temat jego wpływu na życie codzienne. W tym sensie niezbędna jest szczegółowa analiza różnych aspektów związanych z Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016, odniesienie się do jego implikacji i konsekwencji, a także możliwych rozwiązań, które mogą wyniknąć w wyniku jego obecności. Dlatego głównym celem tego artykułu jest przedstawienie szerokiego i aktualnego spojrzenia na Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016, aby promować krytyczną i konstruktywną refleksję na ten bardzo istotny temat.
![]() | ||||||
Kod MKOl |
NRU | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
Letnie Igrzyska Olimpijskie 2016 Rio de Janeiro | ||||||
Chorąży | ||||||
Liczba zawodników |
2 w 2 konkurencjach w 2 dyscyplinach | |||||
|
Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – występ kadry sportowców reprezentujących Nauru na igrzyskach olimpijskich, które odbyły się w Rio de Janeiro w Brazylii, w dniach od 5 do 26 sierpnia 2016 roku.
Reprezentacja Nauru liczyła dwóch zawodników, którzy wystąpili w 2 dyscyplinach. Zawodnicy z tego kraju nie zdobyli żadnego medalu. Chorążym reprezentacji był sztangista Elson Brechtefeld[1][2]. Drugim przedstawicielem państwa był judoka Ovini Uera[2]. Obaj byli debiutantami. Nauru, podobnie jak Irak, Monako i Tuvalu, nie wysłało żadnej zawodniczki, jak również, podobnie jak Bhutan, nie posiadało swojego reprezentanta w lekkoatletyce lub pływaniu[3][4].
Był to szósty start Nauru na letnich igrzyskach olimpijskich[5].
W 1996 roku reprezentacja Nauru po raz pierwszy wzięła udział w letnich igrzyskach olimpijskich. Przedtem sukcesy sportowców tego kraju odnotowywane były na igrzyskach Wspólnoty Narodów[6], czy igrzyskach Pacyfiku[7]. Reprezentacja Nauru na tych igrzyskach liczyła dwóch zawodników, którzy startowali w dwóch dyscyplinach: judo i podnoszeniu ciężarów.
Ovini Uera zainteresował się judo cztery lata przed rozpoczęciem igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro, chcąc urozmaicić swoją technikę walki na chwyty i rzutów w trenowanym dotychczas boksie i boksie tajskim[8]. Przygotowaniem nauruańskiego judoki zajął się Sled Dowabobo, reprezentant kraju na igrzyskach w Londynie w tej samej dyscyplinie[9]. Uera trenował w trudnych warunkach, ponieważ jedyna w kraju sala gimnastyczna nie dawała ku temu odpowiednich warunków ze względu na stan techniczny, ponadto wsparcie finansowe otrzymywał ze zbiórek publicznych[9]. Zawodnik wziął udział w World Judo Championships, odbywających się w sierpniu 2015 roku w Astanie, przegrywając w eliminacjach z czeskim reprezentantem Alexandrem Jurečką[10], następnie uczestniczył w Oceania Continental Judo Championships, rozgrywanych w kwietniu 2016 roku w Canberze, zdobywając brązowy medal po zwycięstwie w repasażach nad Nowozelandczykiem Timem Brew[11].
Elson Brechtefeld rozpoczął treningi w wieku 10 lat[12]. W swojej karierze występował w zawodach w trzech różnych kategoriach – 56, 62 i 69 kg, choć dominująca była pierwsza z wymienionych. W latach 2015–2016 rywalizował w mistrzostwach Pacyfiku, Oceanii, Wspólnoty Brytyjskiej. W tych zawodach uzyskał wysokie lokaty, a jego końcowe rezultaty oscylowały między 220 a 225 kg[13].
Ovini Uera wystartował w igrzyskach po raz pierwszy. Otrzymał kwalifikację olimpijską na zasadzie dodatkowej kwoty startowej przyznanej regionowi Oceanii przez Międzynarodową Federację Judo, zajmując najwyższe, 82. miejsce, spośród wszystkich zawodników tej części świata[14]. W Rio de Janeiro startował w kategorii wagowej do 90 kg. Zawody w tej kategorii rozpoczęły się 10 sierpnia o 10:00 czasu lokalnego. Uera spotkał się w drugiej rundzie z reprezentantem Belize Renickiem Jamesem, wygrywając z nim po wykonaniu soto-makikomi[15][16]. Było to pierwsze zwycięstwo zawodnika Nauru w judo na igrzyskach olimpijskich[9]. W kolejnym pojedynku musiał uznać wyższość reprezentanta Gruzji Warlama Lipartelianiego, późniejszego srebrnego medalisty, który pokonał go przez kesa-gatame[17]. Uera zajął miejsce w przedziale 9.–16.[18]
Zawodnik | Konkurencja | 1/32 | 1/16 | 1/8 | Ćwierćfinały | Półfinały | Repesaż | Pojedynek o 3. miejsce | Finał/BM | Pozycja |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Przeciwnik Wynik |
Przeciwnik Wynik |
Przeciwnik Wynik |
Przeciwnik Wynik |
Przeciwnik Wynik |
Przeciwnik Wynik |
Przeciwnik Wynik |
Przeciwnik Wynik | |||
Ovini Uera | waga do 90 kg | BYE | ![]() W 100-0 |
![]() P 0-100 |
NQ | 9.-16. |
Nauru w podnoszeniu ciężarów reprezentował Elson Brechtefeld[2]. Były to jego pierwsze igrzyska[19]. Otrzymał kwalifikację olimpijską z niewykorzystanej puli kwot startowych, przyznanej przez Międzynarodową Federację Podnoszenia Ciężarów[20]. W Rio de Janeiro startował w kategorii do 56 kg. Zawody w tej kategorii odbyły się 7 sierpnia i zostały podzielone na dwie grupy. Grupa B rozpoczęła zawody o godzinie 10:00 czasu lokalnego, a grupa A o godzinie 19:00 czasu lokalnego. Była to druga konkurencja podnoszenia ciężarów na Igrzyskach w Rio de Janeiro[21]. Brechtefeld wystartował w grupie B. W rwaniu zaliczył próby na 95 kg i 98 kg, natomiast trzecią na 101 kg miał nieudaną. Rwanie zakończył na ostatnim, 17. miejscu. W podrzucie pierwszą próbę na 120 kg zaliczył, drugą na 125 kg spalił, natomiast trzecią na 125 kg – zaliczył. Podrzut zakończył na 15. miejscu, a z wynikiem 223 kg w dwuboju zajął 7. miejsce w grupie B, a w końcowej klasyfikacji ostatnie, 15. miejsce (4 zawodników nie było klasyfikowanych w dwuboju)[22][23][24].
Zawodnik | Konkurencja | Rwanie | Podrzut | Razem | Pozycja | ||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Wynik | Pozycja | Wynik | Pozycja | ||||
Elson Brechtefeld | waga do 56 kg | 98 kg | 17. | 125 kg | 15. | 223 kg | 15. |