W tym artykule omówiony zostanie temat Spaleni słońcem, który reprezentuje podstawowy aspekt w zakresie _var2. W całej historii Spaleni słońcem zajmował ważne miejsce w społeczeństwie, odgrywając kluczową rolę w _var3. Poprzez wszechstronną analizę zostanie zbadana ewolucja Spaleni słońcem, a także jej implikacje w różnych obszarach, takich jak _var4, _var5 i _var6. Zbadane zostaną różne punkty widzenia ekspertów w tej dziedzinie, w celu zapewnienia kompleksowej perspektywy, która pozwoli nam zrozumieć znaczenie i znaczenie Spaleni słońcem dzisiaj. Celem multidyscyplinarnego podejścia jest zaoferowanie czytelnikom kompletnej i aktualnej wizji Spaleni słońcem w celu wywołania wzbogacającej debaty i promowania lepszego zrozumienia tego ważnego tematu.
Gatunek | |
---|---|
Data premiery |
21 maja 1994 |
Kraj produkcji | |
Język | |
Czas trwania |
138 min |
Reżyseria | |
Scenariusz | |
Główne role |
Oleg Mieńszykow |
Muzyka | |
Zdjęcia |
Wilen Kaliuta |
Scenografia |
Władimir Aronin |
Kostiumy |
Natalia Iwanowa |
Montaż |
Enzo Meniconi |
Produkcja |
Nikita Michałkow |
Dystrybucja |
Sony Pictures Classics |
Budżet |
2,8 mln $ |
Kontynuacja |
Spaleni słońcem 2 (2010) |
Nagrody | |
1994: Grand Prix na 47. MFF w Cannes, 1995: Oscar dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego |
Spaleni słońcem (ros. Утомлённые солнцем, dosł. tłum. „zmęczeni słońcem”) – rosyjsko-francuski dramat filmowy z 1994 roku w reżyserii Nikity Michałkowa. Obraz otrzymał wiele nagród, m.in. Grand Prix na 47. MFF w Cannes oraz Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.
Tytuł filmu pochodzi od nazwy piosenki „Zmęczone słońce” (ros. Утомлённое солнце), będącej rosyjską wersją „Tej ostatniej niedzieli” Jerzego Petersburskiego. Piosenka ta jest motywem przewodnim filmu.
Połowa lat 30. Zasłużony weteran wojny domowej, komdiw Kotow spędza z żoną i córką wakacje w podmoskiewskiej daczy. Sielankowy nastrój wywczasów zostaje zmącony, gdy zjawia się tajemniczy młodzieniec z Moskwy, dawna miłość żony komdiwa.
Akcja filmu podejmuje temat czystek stalinowskich w Armii Czerwonej. Zdjęcia kręcono w podmoskiewskim Zwienigorodzie[1].