Ziemia niczyja (film)

W tym artykule omówimy Ziemia niczyja (film), temat, który ostatnio zyskał duże znaczenie. Ziemia niczyja (film) przyciągnął uwagę ekspertów i ogółu społeczeństwa ze względu na swój wpływ i znaczenie w różnych aspektach społeczeństwa. W całej historii Ziemia niczyja (film) był przedmiotem badań i debat, które wygenerowały różne interpretacje i podejścia do tego tematu. W tym sensie ważne jest, aby analizować Ziemia niczyja (film) z wielu perspektyw, aby zrozumieć jego zakres i wpływ w różnych obszarach. Dlatego właśnie zaprezentowano ten artykuł, którego celem jest przedstawienie kompleksowego i aktualnego spojrzenia na Ziemia niczyja (film), dostarczając odpowiednich informacji czytelnikowi zainteresowanemu głębszym zgłębieniem tego fascynującego tematu.

Ziemia niczyja
Ničija zemlja
No Man's Land
Gatunek

dramat wojenny

Data premiery

2001

Kraj produkcji

Bośnia i Hercegowina
Francja
Słowenia

Czas trwania

98 min

Reżyseria

Danis Tanović

Scenariusz

Danis Tanović

Główne role

Branko Đurić
Rene Bitorajac

Muzyka

Danis Tanović

Dystrybucja

United Artists (USA)

Nagrody
2002: Oscar dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego
Strona internetowa

Ziemia niczyja (bośn. Ničija zemlja) – dramat wojenny z 2001 roku, w reżyserii Danisa Tanovicia, zrealizowany w Bośni we współpracy z zachodnimi producentami.

Zrealizowany przez debiutanta film spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem i zdobył szereg wyróżnień. Ziemia niczyja nie tylko demaskuje absurd wojny jako takiej, ale także obnaża bierność, obojętność i nieudolność Zachodu, ONZ i jego sił pokojowych, niepotrafiących poradzić sobie z konfliktami.

Opis fabuły

Trwa wojna domowa w Jugosławii. Bośniacki oddział, mający zluzować kolegów z pierwszej linii frontu, gubi się we mgle i trafia na ziemię niczyją obok pozycji serbskich. Wywiązuje się walka. Potyczkę przeżywają Bośniak Čiki (Branko Đurić) i Serb Nino (Rene Bitorajac). Obok nich leży na minie wyskakującej ranny bośniacki żołnierz, który jeśli wstanie – zginie. Wobec patowej sytuacji, walczące strony zawierają tymczasowe zawieszenie broni, a na miejsce zdarzenia przybywają „błękitne hełmy” ONZ-u. Tkwiący w okopie żołnierze szybko stają się – dzięki transmisji telewizyjnej – międzynarodową sensacją, a żołnierze ONZ nie potrafią się porozumieć (pochodzą z różnych krajów), co pokazuje niedowład organizacyjny „sił pokojowych”[1].

Obsada

Nagrody

Przypisy

  1. a b c Kate Connolly, Bosnia emerges from no man's land, „The Guardian”, 27 marca 2002, ISSN 0261-3077 (ang.).

Linki zewnętrzne