Obecnie William Goldman to temat, który przykuł uwagę wielu ludzi na całym świecie. Wraz z rozwojem technologii i nieograniczonym dostępem do informacji, William Goldman stał się istotnym tematem w dzisiejszym społeczeństwie. Niezależnie od tego, czy ze względu na wpływ na zdrowie, relacje międzyludzkie czy znaczenie w gospodarce, William Goldman stał się tematem ogólnego zainteresowania. W tym artykule zbadamy różne aspekty William Goldman i sposób, w jaki wysunął się on na pierwszy plan w dyskusji publicznej. Od jego powstania po przyszłe implikacje, nie ma wątpliwości, że William Goldman to temat, który zasługuje na dogłębną analizę i zrozumienie.
![]() Wiliam Goldman (2008) | |
Data i miejsce urodzenia |
12 sierpnia 1931 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
15 listopada 2018 |
Zawód, zajęcie |
scenarzysta, pisarz |
Narodowość | |
Dzieci |
Jenny Rebecca, Susanna |
William Goldman (ur. 12 sierpnia 1931 w Highland Park, Chicago, zm. 15 listopada 2018 w Nowym Jorku[1]) – amerykański scenarzysta, dramaturg i prozaik. Zdobywca Oscara w 1969 za scenariusz Butch Cassidy i Sundance Kid i w 1976 za scenariusz Wszyscy ludzie prezydenta.
Z tym tematem związana jest kategoria:Dorastał na przedmieściach Chicago, jako syn biznesmena i jego żony. Uczył się w Oberlin College w Ohio, gdzie został redaktorem szkolnego czasopisma literackiego. Ukończył studia w 1952 roku. W 1956 roku zdobył tytuł magistra języka angielskiego na Columbia University w Nowym Jorku. W 1957 roku opublikowana została jego pierwsza powieść, The Temple of Gold. W 1961 roku stworzył nie najlepiej przyjęty musical, Blood, Sweat i Stanley Poole. Stworzył go wraz ze swoim bratem, Jamesem[2].
W latach 60. kontynuował pisanie powieści. Mimo niekoniecznie przychylnych opinii recenzentów, sławę przyniósł mu oryginalny scenariusz do Butch Cassidy i Sundance Kid w 1969 roku. Film okazał się kasowym sukcesem, a Goldman zdobył za niego Oscara.
W następnym dziesięcioleciu Goldman napisał swoje dwie najsłynniejsze powieści – Narzeczoną księcia oraz Maratończyka, thiller, który dwa lata później zaadaptował na film. W tym okresie napisał także scenariusz do Wszystkich ludzi prezydenta[3].
Zasiadał w jury konkursu głównego na 41. MFF w Cannes (1988).
W latach 1961–1991 był żonaty z Ilene Jones, z którą miał dwie córki o imionach Jenny Rebecca i Susanna[4].