Zar Amir Ebrahimi

W dzisiejszym świecie Zar Amir Ebrahimi jest szeroko dyskutowanym tematem, który zyskał znaczenie w różnych obszarach społeczeństwa. Od wpływu na gospodarkę po wpływ na relacje międzyludzkie, Zar Amir Ebrahimi wywołał niekończące się debaty i refleksje. W miarę upływu czasu opinie i perspektywy na temat Zar Amir Ebrahimi ewoluowały, dając początek szerokiej gamie podejść i analiz w tej kwestii. W tym artykule zbadamy różne wymiary Zar Amir Ebrahimi i przeanalizujemy jego znaczenie w bieżącym kontekście, aby zapewnić wszechstronną wizję tego bardzo istotnego tematu.

Zar Amir Ebrahimi
ilustracja
Imię i nazwisko

زهرا اميرابراهيمی

Data i miejsce urodzenia

9 lipca 1981
Teheran

Zawód

aktorka

Lata aktywności

od 1999

Zar Amir Ebrahimi, pers. زهرا اميرابراهيمی (ur. 9 lipca 1981 w Teheranie) – irańska aktorka filmowa i telewizyjna.

Życiorys

Studiowała teatrologię na Uniwersytecie Azad i już w wieku 18 lat zaczęła występować w filmach krótkometrażowych. Rozpoznawalność w Iranie zdobyła dzięki drugoplanowej roli w popularnej telenoweli Nargess (2006)[1].

W 2006 musiała opuścić Iran w wyniku obyczajowego skandalu, gdy wyciekła prywatna taśma z rzekomym nagraniem aktorki uprawiającej seks z mężczyzną[2]. Od tej pory mieszkała w Paryżu. Już będąc na przymusowym wygnaniu Ebrahimi zagrała w takich filmach, jak m.in. Szirin (2008) Abbasa Kiarostamiego, Kobiety bez mężczyzn (2009) Shirin Neshat czy w animacji Teheran tabu (2017) Alego Soozandeha.

Przełomowym momentem w jej karierze stała się główna rola w opartym na faktach thrillerze Holy Spider (2022) Alego Abbasiego. Ebrahimi wcieliła się w postać dziennikarki prowadzącej śledztwo w sprawie seryjnych morderstw prostytutek w świętym dla muzułmanów mieście Meszhed[2]. Kreacja ta przyniosła jej nagrodę dla najlepszej aktorki na 75. MFF w Cannes[3]. Ebrahimi stała się tym samym pierwszą w historii laureatką tej prestiżowej nagrody, pochodzącą z Iranu. Niestety błyszcząca w świetle festiwalowych reflektorów aktorka nie znalazła uznania w oczach irańskich władz, które oskarżyły ją o bluźnierstwo, a wkrótce po odebraniu nagrody otrzymała około dwustu gróźb śmierci[4].

Przypisy

Linki zewnętrzne