W tym artykule zagłębimy się w temat Amandine Bourgeois, który wzbudził duże zainteresowanie i dyskusję w różnych obszarach. Amandine Bourgeois to temat, który stał się przedmiotem zainteresowania ekspertów, naukowców i specjalistów w tej dziedzinie, ze względu na jego znaczenie i wpływ w różnych sektorach. W ciągu ostatnich kilku dekad Amandine Bourgeois zyskał na znaczeniu i znaczeniu, generując niekończące się pytania i obawy dotyczące jego wpływu na dzisiejsze społeczeństwo. W tym artykule szczegółowo i wyczerpująco przeanalizujemy różne aspekty Amandine Bourgeois, aby zapewnić pełny i dobrze uzasadniony przegląd tego tematu.
Amandine Bourgeois (2013) | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Aktywność |
od 2005 |
Wydawnictwo |
Sony Music (2008–2012) |
Strona internetowa |
Amandine Bourgeois (ur. 12 czerwca 1979 w Angoulême) – francuska piosenkarka.
W wieku siedmiu lat pod okiem ojca, który był basistą, zaczęła uczyć się solfeżu. Mając dziewięć lat, rozpoczęła naukę na flecie poprzecznym. W wieku 16 lat założyła rockowy zespół muzyczny, z którym zdobywała pierwsze doświadczenia sceniczne[1].
Po studiach hotelarskich pracowała jako kelnerka w luksusowych hotelach w Anglii i Baleary, chcąc w przyszłości zostać lokajem i menedżerem. W wieku 22 lat powróciła do Tournefeuille, gdzie postanowiła zająć się muzyką[2].
Po powrocie występowała na małych scenach między Albi, Gaillac i Tuluza, z zespołem pop-rockowym Tess oraz folk-soulowym Zia. W 2003 współpracowała z Hélène Rollès przy realizacji jej albumu pt. Tourner la page nagrywanym w Tuluzie. W 2005 wystąpiła w musicalu Le Casting oraz w operze rockowej The Wall w reżyserii Gilles’a Ramade[3].
W 2008 została laureatką szóstej edycji programu Nouvelle Star, dzięki czemu podpisała kontrakt z wytwórnią Sony Music[4][5]. Latem zaśpiewała na festiwalu organizowanym przez stację France 2 i uczestniczyła w wakacyjnej trasie koncertowej organizowanej przez program Nouvelle Star i radio NRJ[6].
W 2009 wydała debiutancki album studyjny pt. 20 m², który zyskał popularność we Francji, docierając do 5. miejsca najlepiej sprzedających się płyt, oraz w Belgii, gdzie zajął 8. miejsce na liście sprzedaży[7]. We Francji album sprzedał się w nakładzie przekraczającym 60 tys. kopii i uzyskał certyfikat złotej płyty[8].
W marcu 2012 wydała drugi album studyjny pt. Sans amour mon amour[9], który jednak nie powtórzył sukcesu pierwszej płyty[10]. Również w 2012 wzięła udział w projekcie Génération Goldman Michaela Goldmana, który wydał płytę z przebojami swojego ojca, znanego francuskiego (o polskich korzeniach) artysty Jean-Jacques’a Goldmana w wykonaniu młodych, popularnych we Francji wykonawców. Na płycie znalazła się piosenka „Au bout de mes rêves”, którą Amandine w ramach projektu nagrała w duecie z Emmanuelem Moire’em. Album okazał się sukcesem we Francji, sprzedając się w trzy miesiące w ponad 600 tys. egzemplarzy i przez dłuższy czas utrzymując się w pierwszej trójce najchętniej kupowanych albumów. Duży sukces płyta odniosła również w Szwajcarii i Belgii[11].
Na początku 2013 zmieniła wytwórnię płytową i podpisała umowę z Warner Music[11]. 22 stycznia została ogłoszona przez telewizję France 3 reprezentantką Francji w 57. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Malmö[10]. 13 marca premierowo wykonała konkursowy utwór „L’enfer et moi”[12]. 18 maja wystąpiła w finale konkursu, zajęła 23. miejsce z liczbą 14 punktów[13].
W maju 2014 wydała trzeci album studyjny pt. Au masculin. Na płycie znalazły się zinterpretowane przez nią utwory klasyków francuskich, których twórczość towarzyszyła jej przez całe życie[14].
We wrześniu 2018 wydała czwarty album studyjny pt. Omnia.
Rok | Dane dot. albumu | Najwyższe pozycje na listach | Certyfikat | Sprzedaż | ||
---|---|---|---|---|---|---|
FRA [15] |
BEL [16] |
SWI [17] | ||||
2009 | 20 m²
|
5 | 8 | 22 |
| |
2012 | Sans amour mon amour
|
44 | 65 | – |
| |
2014 | Au masculin
|
52 | 58 | – |
| |
2018 | Omnia
|
– | – | – | ||
„–” oznacza, że płyta nie była notowana na danej liście. |
Rok | Tytuł | Najwyższe pozycje na listach | Album | |
---|---|---|---|---|
FRA [15] |
BEL [16] | |||
2009 | „L’homme de la situation” | – | 17 | 20 m² |
„Tant de moi” | – | – | ||
2010 | „Du temps” | – | – | |
2011 | „Sans amour” | – | 13 | Sans amour mon amour |
2012 | „Incognito” (feat. Murray James) | 161 | – | |
„Envie d’un manque des problèmes” | – | 26 | ||
2013 | „L’enfer et moi” | – | – | – |
2014 | „Ma gueule” | – | – | Au masculin |
„Alors on danse” | – | – | ||
„–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście. |
Rok | Tytuł | Album |
---|---|---|
2011 | „Still Loving You – Je t’aime encore” (Scorpions feat. Amandine Bourgeois) |
Comeblack |
Rok | Tytuł | Najwyższa pozycja na liście | Album |
---|---|---|---|
FRA [15] | |||
2012 | „Au bout de mes rêves” (oraz Emmanuel Moire) | 143 | Génération Goldman |