Świat Carl Gotthard Langhans zawsze cieszył się stałym i stale rozwijającym się zainteresowaniem. Niezależnie od tego, czy mówimy o postaci historycznej, zjawisku kulturowym czy temacie naukowym, Carl Gotthard Langhans w taki czy inny sposób odcisnął swoje piętno na ludzkości. Jego wpływ rozprzestrzenił się w czasie i nadal wywiera wpływ. W tym artykule szczegółowo zbadamy znaczenie Carl Gotthard Langhans i sposób, w jaki ukształtował on nasze społeczeństwo, a także konsekwencje, jakie ma na przyszłość. Od swoich początków do chwili obecnej Carl Gotthard Langhans wywołał niezliczone dyskusje, debaty i badania, które miały na celu zrozumienie jego zakresu i znaczenia w życiu ludzi.
Płyta pamięci w domu, gdzie urodził się Carl G. Langhans[1][2]C. G. Langhans: Teatr anatomiczny berlińskiej Wyższej Szkoły WeterynaryjnejC. G. Langhans: Brama BrandenburskaC. G. Langhans: kościół ewangelicko-augsburski w SycowieWnętrze opuszczonego kościoła ewangelickiego w Żeliszowie
Studiował prawo i matematykę w Halle[3], w zakresie architektury był autodydaktą – zainteresował się nią pod wpływem traktatów teoretycznych Witruwiusza i odkryć zabytków antycznych przez Johanna Joachima Winckelmanna[potrzebny przypis]. W latach 1768–1769 dzięki poparciu księcia Franza Philippa Adriana von Hatzfelda zrealizował swoją wymarzoną podróż do Włoch, gdzie poznawał oryginalne zabytki architektury antycznej[4]. Później również dużo podróżował – jako urzędnik podległy bezpośrednio królowi miał okazję na koszt władcy odbyć podróże do Anglii, Holandii, Belgii i Francji.
Najsłynniejszym dziełem Carla Gottharda Langhansa jest Brama Brandenburska w Berlinie, wzorowana na życzenie króla na Propylejachateńskich[3]. Zaprojektował też część założenia parkowo-pałacowego Charlottenburg[5]. Wiele budowli zaprojektowanych przez Langhansa znajduje się na terenie Dolnego Śląska, np. pałac Wallenberg-Pachalych we Wrocławiu, zrujnowany dziś pałac Hatzfeldtów w Żmigrodzie czy odrestaurowany w latach 80. kościół ewangelicko-augsburski w Sycowie.
W latach 1763–1775 był radcą budowlanym Kamer Wojennych i Dominialnych we Wrocławiu i Głogowie, kierując jednocześnie całością spraw budowlanych na Śląsku. Od 1788 w Berlinie objął stanowisko dyrektora dworskiego urzędu budowlanego[6].
↑ abHans Reuther: Langhans, Carl Gotthard. W: Neue Deutsche Biographie. T. 13. 1982, s. 599. (niem.).
↑Jerzy Krzysztof Kos. Carl Gotthard Langhans’ journey to Italy at the turn of 1768 and 1769. „Quart : kwartalnik Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego”. s. 91-101. ISSN1896-4133. (ang.).
↑Von Donop: Allgemeine Deutsche Biographie. (niem.). Brak numerów stron w książce