W dzisiejszym świecie Halina Koźniewska jest tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu dużej liczby osób. Niezależnie od tego, czy chodzi o wpływ na społeczeństwo, znaczenie historyczne czy wpływ na życie codzienne, Halina Koźniewska przykuwa uwagę zarówno ekspertów, jak i fanów. Zagłębiając się w ten temat, napotykamy mnóstwo informacji, opinii i punktów widzenia, które zmuszają nas do refleksji i kwestionowania naszych własnych uprzedzeń. W tym artykule zbadamy różne aspekty Halina Koźniewska, badając jego wpływ w różnych obszarach i jego ewolucję w czasie. Od jego powstania do obecnego stanu przestaniemy analizować najbardziej istotne i kontrowersyjne aspekty Halina Koźniewska, aby zapewnić pełną i wzbogacającą wizję tego tematu.
Data i miejsce urodzenia |
28 maja 1920 |
---|---|
Data śmierci |
20 grudnia 1999 |
Członek Rady Państwa | |
Okres |
od 28 marca 1972 |
Przynależność polityczna |
posłanka bezpartyjna |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Halina Gabryela Koźniewska (ur. 28 maja 1920 w Tomczynie obecnie Oporów, zm. 20 grudnia 1999) – polska lekarka neurochirurg i polityk, posłanka na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji, w latach 1972–1980 członek Rady Państwa.
Córka Ignacego. W 1947 ukończyła studia na Uniwersytecie Warszawskim, w 1968 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1975 profesora zwyczajnego nauk medycznych.
W latach 1945–1949 pracowała jako asystent na Wydziale Lekarskim UW (w Klinice Neurologii i Klinice Neurochirurgii), w latach 1949–1950 w Szpitalu Karola i Marii w Warszawie; w latach 1950–1958 asystent w Akademii Medycznej w Warszawie i Instytucie Psychoneurologii w Warszawie. Od 1958 związana z Akademią Medyczną w Lublinie, była tam m.in. dyrektorem Instytutu Chorób Układu Nerwowego i prodziekanem Wydziału Lekarskiego.
Była konsultantem wojewódzkim ds. neurochirurgii w województwie lubelskim, kierownikiem tematów w programach badawczych Polskiej Akademii Nauk i rządu. Członek i w latach 1963–1970 sekretarz Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Neurochirurgów (została także uhonorowana godnością honorowego prezesa), członek także towarzystw neurochirurgicznych zagranicznych. Opublikowała ponad 80 prac z zakresu ogniskowych uszkodzeń mózgu, neuroonkologii i neurotraumatologii.
W latach 1969–1985 posłanka na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji, w latach 1972–1980 członek Rady Państwa.
Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 92-6-16)[1].