W tym artykule omówimy Przestępczość, temat, który w ostatnich latach przyciągnął uwagę i zainteresowanie wielu osób. Przestępczość stał się tematem istotnym w dzisiejszym społeczeństwie ze względu na jego wpływ na różne obszary, takie jak kultura, polityka i gospodarka. W tym artykule zostaną zbadane różne aspekty związane ze zmienną Przestępczość, analizując jej przyczyny, konsekwencje i możliwe rozwiązania. Zbadana zostanie historyczna ewolucja Przestępczość, a także jej wpływ na współczesne społeczeństwo. Podobnie zostaną zaprezentowane różne perspektywy i podejścia do Przestępczość, w celu zaoferowania kompleksowej i wzbogacającej wizji na ten temat będący przedmiotem ogólnego zainteresowania.
Przestępczość – zbiór czynów popełnionych na obszarze danej jednostki terytorialnej, które są zabronione ustawowo pod groźbą kary. Przestępczość jest zjawiskiem społecznym.
Charakteryzuje się następującymi cechami:
Przestępczość rozpatrywana być może również z punktu widzenia jej rozległości, intensywności, struktury i dynamiki. W literaturze przedmiotu wskazuje się na wiele teorii wyjaśniania przyczyn przestępczości: biologiczne, psychologiczne, socjologiczne i ekonomiczne[1]. Teorie wskazują na wiele czynników kryminogennych, wśród których można wyodrębnić wskaźniki o charakterze szczególnym i ogólnym.
Do pierwszej grupy należy zaliczyć; cechy osobiste przestępcy, układy sytuacyjne, zachwianie równowagi psychicznej, frustracje jednostek, grupy społecznej, rozpad więzi nieformalnych, niedomogi w działaniu organizacji formalnych, alkoholizm, rodziny dysfunkcjonalne, wadliwe działania systemu oświatowego i wychowawczego.
Do drugiej zaś nędzę, niesprawiedliwość i konflikty społeczne, nierówny podział bogactw, niski stan zdrowotny społeczeństw, dominację jednej grupy społecznej nad innymi – opierającą się jedynie na bogactwie lub posiadaniu siły czy władzy, frustracje wywołaną niespełnieniem podstawowych potrzeb związanych z egzystencją ludzką, masowy wyzysk, nierówne możliwości życiowe i nieszczęścia powodowane przez człowieka, rygorystyczność kodeksów i przepisów prawnych pozostającymi w niezgodzie z poglądami społeczeństwa, przestarzałe lub nieprzychylne ludziom ustawodawstwa stosowane w sposób sztywny wobec wielu warstw społecznych.
Kolejność miast w Polsce o największej przestępczości przedstawia się następująco (poniższe dane pochodzą z zestawienia dokonanego przez portal internetowy „Wirtualna Polska” z 2010 roku)[2]:
N.p. | Nazwa miasta |
1. | Katowice |
2. | Wrocław |
3. | Poznań |
4. | Kraków |
5. | Gdańsk |
6. | Lublin |
7. | Szczecin |
8. | Opole |
9. | Łódź |
10. | Warszawa |
Największe zgrupowanie miast o najwyższej przestępczości można znaleźć na Górnym Śląsku. Socjolodzy specjalizujący się w tematyce przestępczości twierdzą, że na Śląsku nastąpiło tzw. społeczne tąpnięcie. Średnie zarobki są tu stosunkowo wysokie, ale także wysoki jest poziom bezrobocia i duża liczba ludzi długotrwale bezrobotnych, którzy dawno już utracili prawo do zasiłków dla bezrobotnych (są oni tzw. beneficjentami pomocy społecznej). Konsekwencją społecznego tąpnięcia (podobne badania na ten temat prowadził w USA Brenner w roku 1976), jest m.in. wysoki poziom przestępczości, duża liczba samobójstw i zgonów wywołanych alkoholem, destrukcja tradycyjnej rodziny związana z osłabieniem roli ojca, który pozostaje bez pracy.