W artykule Witold Sobków poruszymy istotny temat, który wzbudził duże zainteresowanie współczesnego społeczeństwa. Przy podejściu multidyscyplinarnym będziemy badać różne aspekty związane z Witold Sobków, analizując jego wpływ w różnych obszarach. Idąc tym tropem, zbadamy różne perspektywy istniejące wokół Witold Sobków, dostarczając nowych refleksji i wzbogacając debatę na ten temat. Ponadto skupimy się na aspektach historycznych, kulturowych, społecznych i naukowych, aby zaoferować wszechstronną wizję Witold Sobków i jej dzisiejszego znaczenia.
![]() Witold Sobków (2013) | |
Data i miejsce urodzenia |
17 lutego 1961 |
---|---|
Ambasador RP w Irlandii | |
Okres |
od 2002 |
Poprzednik | |
Następca | |
Podsekretarz stanu w MSZ | |
Okres |
od 9 października 2006 |
Stały przedstawiciel RP przy ONZ w Nowym Jorku | |
Okres |
od 2010 |
Poprzednik | |
Następca | |
Ambasador RP w Wielkiej Brytanii | |
Okres |
od 2012 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Witold Sobków (ur. 17 lutego 1961 w Warszawie[1]) – polski filolog, urzędnik państwowy i dyplomata, wiceminister spraw zagranicznych (2006), ambasador w Irlandii (2002–2006), Wielkiej Brytanii (2012–2016) oraz stały przedstawiciel przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku (2010–2012), dyrektor polityczny w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (2008–2010, 2016–2018, 2021–2024).
W latach 1979–1987 studiował na Uniwersytecie Warszawskim, najpierw w Instytucie Anglistyki (magisterium z filologii angielskiej w 1984), a następnie w Katedrze Italianistyki (magisterium z filologii włoskiej w 1987). Specjalizował się w lingwistyce teoretycznej i stosowanej. Uzyskał także stypendia w Hoover Institution on War, Revolution and Peace na Uniwersytecie Stanforda oraz na uczelniach włoskich (w Sienie, Perugii i Wenecji). Ukończył programy z zakresu bezpieczeństwa wewnętrznego i międzynarodowego na Uniwersytecie Harvarda (2008) oraz studiów islamskich na Uniwersytecie Londyńskim (2000)[2].
Od sierpnia 1984 do marca 1991 był wykładowcą m.in. na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego. W marcu 1991 został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako referent ds. brytyjskich, awansując na naczelnika wydziału, a następnie na zastępcę dyrektora Departamentu Spraw Europejskich. W latach 1993–2000 pełnił kolejno funkcje radcy, radcy ministra oraz ministra pełnomocnego i zastępcy ambasadora w ambasadzie RP w Londynie. W 1998 był przedstawicielem urzędującego przewodniczącego OBWE w grupie kontaktowej. Po powrocie z zagranicy zajmował stanowiska kierownicze w ministerstwie, będąc kolejno wicedyrektorem Departamentu Europy Zachodniej, dyrektorem Departamentu Krajów Pozaeuropejskich i Systemu Narodów Zjednoczonych oraz starszym radcą ministra ds. europejskich[2][3][4]. 23 sierpnia 2002 objął urząd ambasadora RP w Irlandii[5], który sprawował do 31 lipca 2006[6].
Od października do grudnia 2006 pełnił funkcję podsekretarza stanu w MSZ. Od stycznia 2007 pracował jako ambasador tytularny w Departamencie Strategii i Planowania Polskiej Polityki Zagranicznej. Od stycznia 2008 do kwietnia 2010 zajmował stanowisko dyrektora politycznego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. 9 kwietnia 2010 stanął na czele Stałego Przedstawicielstwa RP przy ONZ w Nowym Jorku, kierował nim do 10 sierpnia 2012[7][8][2]. 27 sierpnia tego samego roku powołany na funkcję ambasadora RP w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej[9], którą pełnił do 5 sierpnia 2016[10]. Powrócił następnie na stanowisko dyrektora politycznego w MSZ[11], zajmował je do 31 stycznia 2018. W marcu 2020 został dyrektorem Departamentu Azji i Pacyfiku[12]. Od września 2021[13] do stycznia 2024 ponownie był dyrektorem politycznym w MSZ. W październiku 2024 został powołany na specjalnego wysłannika ministra do spraw Afganistanu oraz do spraw Indo-Pacyfiku[14][15].
Wykładowca Collegium Civitas w Warszawie[16].
Żonaty z Iwoną Sobków[17]. Ojciec dwójki dzieci[2].