Gniewkowo

W tym artykule omówimy Gniewkowo, temat, który przykuł uwagę zarówno ekspertów, jak i hobbystów. Gniewkowo to temat, który był przedmiotem debaty we współczesnym społeczeństwie, budząc zainteresowanie różnych dyscyplin i sektorów. Na przestrzeni dziejów Gniewkowo był bohaterem ważnych wydarzeń, które naznaczyły ewolucję ludzkości, a jego znaczenie jest nadal aktualne w dzisiejszym świecie. Poprzez szczegółową, multidyscyplinarną analizę staramy się rzucić światło na wiele aspektów, które sprawiają, że Gniewkowo jest tak intrygującym i znaczącym tematem. Mamy nadzieję, że poprzez badanie jego początków, implikacji i prognoz na przyszłość zaoferujemy czytelnikowi głębsze i szersze zrozumienie Gniewkowo, poszerzając w ten sposób jego perspektywę i wiedzę na ten fascynujący temat.

Gniewkowo
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Ratusz w Gniewkowie
Herb Flaga
Herb Flaga
Dewiza: Gniewkowo - odkryj na nowo
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

inowrocławski

Gmina

Gniewkowo

Data założenia

X wiek

Prawa miejskie

1268

Burmistrz

Ilona Wodniak-Kuraszkiewicz

Powierzchnia

9,18 km²

Wysokość

~100 m n.p.m.

Populacja (31.12.2022)
• liczba ludności
• gęstość


6722[1]
732,2 os./km²

Strefa numeracyjna

+48 52

Kod pocztowy

88-140

Tablice rejestracyjne

CIN

Położenie na mapie gminy Gniewkowo
Mapa konturowa gminy Gniewkowo, w centrum znajduje się punkt z opisem „Gniewkowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Gniewkowo”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Gniewkowo”
Położenie na mapie powiatu inowrocławskiego
Mapa konturowa powiatu inowrocławskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Gniewkowo”
Ziemia52°53′42″N 18°24′23″E/52,895000 18,406389
TERC (TERYT)

0407034

SIMC

0928937

Urząd miejski
ul. 17 Stycznia 11
88-140 Gniewkowo
Strona internetowa
BIP

Gniewkowo (niem. Argenau) – miasto w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Gniewkowo. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa bydgoskiego. Jest lokalnym ośrodkiem przemysłowym, a także handlowo-usługowym. Według danych GUS z 31 grudnia 2022 r. Gniewkowo liczyło 6722 mieszkańców[1].

Położenie

Stara pocztówka z Gniewkowa

Gniewkowo leży w południowej części województwa kujawsko-pomorskiego w powiecie inowrocławskim. Obszar miasta obejmuje 918 ha, a zamieszkiwane jest przez 6722 osoby. W pobliżu Gniewkowa znajdują się duże kompleksy leśne. Rzeźba terenu jest płaska. Gniewkowo położone jest na ważnym międzynarodowym szlaku kolejowym (linia kolejowa nr 353: Poznań Wschód - Skandawa).

Historia

Obelisk upamiętniający powstańca wielkopolskiego poległego w walkach pod Gniewkowem

Pierwsza wzmianka w źródłach pisanych pojawiła się o Gniewkowie w 1185 roku[2]. Wówczas książę mazowiecki Leszek Bolesławowic nadał kanonikom z Włocławka kaplicę w Gniewkowie (capellam in Gniewco)[2]. Nadanie osadzie praw miejskich nastąpiło między latami 1268-1271[2]. Gniewkowo było siedzibą kasztelanii, a od 1314 roku stolicą jednego z udzielnych księstw kujawskich. W mieście znajdował się gród księcia kujawskiego Kazimierza III gniewkowski. Warownia powstała nieco wcześniej, najpewniej w związku z pogłębianiem się podziałów dzielnicowych i w efekcie wyodrębnienia się na przełomie XIII i XIV wieku kasztelani gniewkowskiej[3]. W 1332 roku podczas kolejnego etapu wojny z Zakonem Krzyżackim Gniewkowo zostało oblężone przez Krzyżaków. Książę Kazimierz III zdając sobie sprawę, że nie jest w stanie obronić grodu, zobowiązał się opuścić miasto, a nie chcąc by urządzenie obronne dostały się w ręce Krzyżaków - gród spalił. Przypuszczalnie to podczas tego najazdu Krzyżacy zamordowali rajcę miejskiego Mikołaja Micholę i innych mieszkańców miasta, o czym zeznawano podczas procesu polsko-krzyżackiego w 1414 roku[4]. Według niepotwierdzonych opinii w Gniewkowie Krzyżacy zbudowali zamek Argenau podczas okupowania przez nich miasta w latach 1332-1343[3]. Po zawartym przez Kazimierza Wielkiego z Krzyżakami Pokoju kaliskim w 1343 roku, książę Kazimierz III odzyskał Gniewkowo i jego syn Władysław Biały władał nim do 1363 roku. Wtedy też książę Władysław Biały oddał w zastaw księstwo Kazimierzowi Wielkiemu za 1000 florenów.

Kronikarz Janko z Czarnkowa zanotował, że w czasach panowania króla Ludwika Węgierskiego zamki we Włocławku, Złotorii, Szarleju i Gniewkowie opanował we wrześniu 1373 roku książę Władysław Biały, który w tym celu wrócił na Kujawy z Dijon we Francji[5]. Władysław Biały zajmował Gniewkowo krótko, ponieważ wobec szybkiej reakcji lojalnej wobec Ludwika szlachty wielkopolskiej i kujawskiej dowodzonej przez Sędziwoja z Szubina, Władysław zmuszony był zwrócić zamek w Gniewkowie, który jednak przy okazji został spalony[5]. Do ponownego konfliktu doszło w 1375, kiedy Władysław, korzystając z pomocy Ulrricha von Osten z Drezdenka, a nawet oddziałów burgundzkich Filipa Śmiałego, ponownie wtargnął na Kujawy, zdobywając zamek w Złotorii, zamek w Raciążku i Gniewkowo. Tym razem obie strony były lepiej przygotowane do starć zbrojnych i jeszcze w 1375 armia królewska pokonała Władysława Białego w bitwie pod Gniewkowem[6]. Aby zażegnać roszczenia w 1377 roku król Ludwik kupił od Władysława Białego księstwo gniewkowskie za 10 tys. florenów. W 1378 roku Gniewkowo od króla Ludwika Węgierskiego w lenno otrzymał książę Władysław Opolczyk i posiadał je do 1391 roku.

W 1418 roku Gniewkowo było celem najazdu dokonanego przez starostę inowrocławskiego Jaranda z Brudzewa[3]. W 1450 roku w przywileju króla Kazimierza Jagiellończyka wspomniano, że w Gniewkowie istniał dwór (curia)[3]. Później Gniewkowo było lennem rodziny Kościeleckich (1457–1599). W średniowieczu miasto być może posiadało drewniano-ziemne umocnienia, o czym m.in. może świadczyć nazwa jednej z ulic Wałowa[3]. W trakcie Potopu szwedzkiego w połowie XVII wieku spalony został dwór starostów gniewkowskich, zabudowa gospodarcza oraz połowa domów w mieście[7].

W wyniku I rozbioru Rzeczypospolitej w 1772 miasto zostało włączone do Prus. W 1879 administracja pruska zgermanizowała nazwę miasta na Argenau. Nazwa utrzymała się do 1920 roku, kiedy to miejscowość na mocy traktatu wersalskiego powróciła do Polski. Od dnia 7 września 1939 roku miasto znajdowało się pod okupacją niemiecką. Podczas okupacji hitlerowskiej Niemcy, korzystając z list sporządzonych przez mieszkańców Gniewkowa i Inowrocławia narodowości niemieckiej, zatrzymali, a następnie zamordowali w lesie na północ od miasta około 4 tys. Polaków (Zbrodnia w lasach gniewkowskich)[8].

Zdobycie Gniewkowa 21 stycznia 1945 przez żołnierzy Armii Czerwonej z 2 Gwardyjskiej Armii Pancernej 1 Frontu Białoruskiego, pozwoliło na włączenie miejscowości w granice Polski Ludowej po pokonaniu III Rzeszy Niemieckiej[9].

Zabytki

Kościół śś. Mikołaja i Konstancji

Sport i rekreacja

Kościół poewangelicki Najświętszego Serca Pana Jezusa

W mieście działają następujące kluby sportowe:

Znajduje się tu stadion miejski i boiska „Orlik 2012” oraz hala sportowa Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury, Sportu i Rekreacji w Gniewkowie (w budynku Szkoły Podstawowej przy ulicy Toruńskiej 40).

Edukacja

  • Przedszkola
    • Przedszkole „Bajkowa Kraina”
    • Niepubliczne przedszkole „Parowozik”
  • Szkoły Podstawowe
    • Szkoła Podstawowa nr 1 im. Wojska Polskiego
    • Szkoła Podstawowa nr 2 im. Jana Dreckiego
  • Szkoły Ponadgimnazjalne
    • Branżowa Szkoła I stopnia w Gniewkowie
    • Liceum Ogólnokształcące dla dorosłych w Gniewkowie
  • Samorządowy Zespół Ekonomiczno-Administracyjny Szkół w Gniewkowie

Kościoły

Dawna synagoga, przyszła siedziba Muzeum Regionalnego
Ratusz w Gniewkowie

Miasto jest siedzibą dekanatu gniewkowskiego.

Kultura

Instytucje, które mają na celu rozwój kultury to m.in.:

  • ROD „Siła” i „Gniewko” Gniewkowo
  • Towarzystwo Miłośników Gniewkowa
  • Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Gniewkowie

W mieście działa zespół Gniewkowianie.

Turystyka

W pobliżu Gniewkowa rozciągają się duże obszary leśne wchodzące w skład Puszczy Bydgoskiej, a w pobliskiej Suchatówce znajduje się jezioro „Nowe”. Bazę noclegową oferują gospodarstwa agroturystyczne, funkcjonujące w okolicach jeziora oraz motel "Harasówka" w Gniewkowie.

Komunikacja

 Osobny artykuł: Gniewkowo (stacja kolejowa).

Przez Gniewkowo przebiega linia kolejowa nr 353. Na dworcu zatrzymują się wszystkie pociągi Regio.

Przez miasto przebiega droga krajowa i wojewódzka:

Demografia

Wykres liczby ludności miasta Gniewkowo na przestrzeni ostatnich 30 lat[10].

Struktura demograficzna mieszkańców Gniewkowa wg danych z 31 grudnia 2022[1]

Opis Ogółem Mężczyźni Kobiety
jednostka osób % osób % osób %
populacja 6722 100 3230 48,05 3492 51,95
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
732,2 351,9 380,3
  • Piramida wieku mieszkańców Gniewkowa w 2014 roku[11].


Ludzie związani z Gniewkowem

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Gniewkowem.
 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie urodzeni w Gniewkowie.

Gospodarka

W mieście znajdują się duże zakłady przemysłowe, m.in. Fabryka Świec KCB Interlight oraz zakłady przetwórstwa warzyw Bonduelle. W mieście rozwijają się także handel i usługi. Znajduje się tutaj centrum handlowe "Galeria Gniewkowo"

Urzędy i instytucje

Urzędy i instytucje:

  • Urząd Miejski
  • Urząd Stanu Cywilnego
  • Nadleśnictwo Gniewkowo

Najdłuższa sztafeta w Polsce

17 maja 2016 roku, Gniewkowo uczciło 1050 rocznicę Chrztu Polski. Z tej okazji, podczas Dni Miasta, na Rynku Miejskim odbyła się najdłuższa sztafeta w Polsce. Każdy z uczestników miał do pokonania jedno z 3168 okrążeń gniewkowskiego rynku. Niektórzy wystartowali kilkakrotnie. Po przebiegnięciu 305 metrów, zawodnik przekazywał pałeczkę kolejnej osobie z listy startowej. Sztafeta trwała 4 dni i 4 noce. W sztafetę zaangażowali się mieszkańcy całego województwa - przebiegło ponad 3200 osób. Zanim pierwszy zawodnik stanął na linii startu, ówczesny burmistrz Gniewkowa Adam Roszak wciągnął na maszt flagę 966 i rozległ się Hymn Polski. Patronat honorowy przyjęli: Prymas Polski Wojciech Polak i wojewoda Mikołaj Bogdanowicz, którzy również przebiegli jedno z 3168 okrążeń. Na zakończenie sztafety odbył się koncert polskiej wokalistki Urszuli[12].

Zobacz też

Przypisy

  1. a b c GUS, Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 grudnia 2022 r. , stat.gov.pl (pol.).
  2. a b c Adam Kosecki, Miasta kujawskie w średniowieczu: lokacje, ustrój i samorząd miejski, Wyd. 1, Kraków: Avalon, 2018, ISBN 978-83-7730-385-6 .
  3. a b c d e Janusz Pietrzak, ''Zamki i dwory obronne w dobrach państwowych prowincji wielkopolskiej: studium z dziejów państwowych siedzib obronnych na przełomie średniowiecza i nowożytności'', Instytut Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2003, s.75-76
  4. W. Jóźwiak, Mieszczaństwo Gniewkowa i Solca Kujawskiego do połowy XV wieku, Ziemia Kujawska, 2002, t. 15, s.11.
  5. a b Józef Śliwiński, Władysław Biały: ostatni książę kujawski, największy podróżnik spośród piastów (1327/1333 - 20 luty 1388), Wyd. II. poprawione i uzupełnione, edycja broszurowa, Kraków: Avalon, 2017, s. 37-49, ISBN 978-83-7730-250-7 .
  6. Józef Śliwiński, Władysław Biały: ostatni książę kujawski, największy podróżnik spośród piastów (1327/1333 - 20 luty 1388), Wyd. II. poprawione i uzupełnione, edycja broszurowa, Kraków: Avalon, 2017, s. 38-46, ISBN 978-83-7730-250-7 .
  7. Mirosław Nagielski i inni red., Zniszczenia szwedzkie na terenie Korony w okresie potopu 1655-1660, Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2015, ISBN 978-83-7181-732-8 .
  8. JSK Internet, Śledztwo w sprawie zabójstwa co najmniej 35 Polaków jesienią 1939 r. w lasach gniewkowskich k. Gniewkowa powiat Inowrocław przez osoby idące na rękę władzy państwa niemieckiego,, „ZBRODNIA POMORSKA 1939” .
  9. Dolata 1971 ↓, s. 383.
  10. GUS - Bank Danych Lokalnych , bdl.stat.gov.pl .
  11. Gniewkowo w liczbach , Polska w liczbach , liczba ludności na podstawie danych GUS.
  12. Najdłuższa sztafeta biegowa - Rekord Polski ⋆ BiuroRekordow.pl , biurorekordow.pl (pol.).

Bibliografia

  • Bolesław Dolata: Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa: 1971.

Linki zewnętrzne