W dzisiejszym świecie Linda Hunt stał się tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu szerokiego grona osób. Od wpływu na społeczeństwo po implikacje w nauce, Linda Hunt przyciągnął uwagę i ciekawość wielu osób. Mając do odkrycia nieskończoną liczbę aspektów, ten artykuł ma na celu zagłębienie się w fascynujący świat Linda Hunt, analizując jego pochodzenie, ewolucję i konsekwencje w różnych obszarach. Idąc tym tropem, wyruszymy w podróż pełną odkryć i refleksji na temat Linda Hunt, próbując rzucić światło na jego znaczenie i możliwe implikacje w przyszłości.
![]() | |
Imię i nazwisko |
Lydia Susanna Hunter |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
2 kwietnia 1945 |
Zawód |
aktorka |
Współmałżonek |
Karen Kline |
Lata aktywności |
od 1976 |
Linda Hunt, właściwie Lydia Susanna Hunter[1] (ur. 2 kwietnia 1945 w Morristown) – amerykańska aktorka teatralna, telewizyjna i filmowa, zasłynęła jako jedyny w historii odtwórca roli płci przeciwnej uhonorowany Oscarem za postać drugoplanową (za film Rok niebezpiecznego życia z 1982 roku). W serialu CBS Agenci NCIS: Los Angeles występuje jako szefowa operacyjna Henrietta „Hetty” Lange[2].
Urodziła się w Morristown w New Jersey. Jej ojciec, Raymond Davy Hunt (1902–1985), był wiceprezesem spółki naftowej Harper Fuel Oil[3]. Jej matka, Elsie Doying Hunt (1903 - ok. 1994), była nauczycielką gry na fortepianie, która uczyła w Westport School of Music i występowała z chórem kościelnym Congregational Church w Westport w Connecticut, gdzie wychowywała się Hunt[3] ze starszą siostrą Marcią (ur. 1940). Kiedy była nastolatką zdiagnozowano u niej karłowatość niedoczynności przysadki; mierzy 145 cm[1] wzrostu. Uczęszczała do Interlochen Arts Academy. Ukończyła Goodman School of Drama w Chicago w Illinois, na Uniwersytecie DePaula.
W 1972 trafiła na Broadway w Hamlecie. Wystąpiła potem w broadwayowskich spektaklach takich jak Ach pustynio! Eugene’a O’Neilla (1975) jako Norah, Małe zwycięstwa (1983) i Top Girls (1983) jako Papieżyca Joanna. W 1984 była nominowana do nagrody Tony za rolę Audrey Wood w Końcu świata.
Na dużym ekranie debiutowała w przygodowej komedii muzycznej Roberta Altmana Popeye (1980) u boku Robina Williamsa i Shelley Duvall. Dwa lata później została dostrzeżona w melodramacie Petera Weira Rok niebezpiecznego życia (1982) z Melem Gibsonem w męskiej roli Billy’ego Kwana, fotografa oprowadzającego australijskiego dziennikarza po Dżakarcie w przeddzień upadku Sukarno. W następnym roku za tę rolę zdobyła Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej.
Ma na swoim koncie szereg różnorodnych ról filmowych, zagrała m.in. w Diunie (1984), Bostończykach (1984), westernie Silverado (1985), Gliniarzu w przedszkolu (1990) i Prêt-à-Porter (1994).
Często podkłada głos w filmach animowanych lub dokumentalnych i grach komputerowych.
Jest lesbijką. W 1978 związała się z psychoterapeutką Karen Kline, którą poślubiła w 2008.