W dzisiejszym świecie Smyk (samochód) stał się tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu szerokiego spektrum osób, firm i organizacji. Od momentu pojawienia się Smyk (samochód) przykuł uwagę społeczeństwa i wywołał niekończące się debaty, dyskusje i refleksje na temat jego znaczenia, wpływu i ewolucji. Niezależnie od tego, czy na poziomie osobistym, zawodowym, społecznym czy kulturowym, Smyk (samochód) zdołał przekroczyć granice i dziś stał się kluczowym punktem odniesienia. Z tego powodu niezbędna jest dogłębna i szczegółowa analiza i odniesienie się do wszystkich aspektów związanych z Smyk (samochód), aby lepiej zrozumieć jego wpływ i znaczenie w naszym codziennym życiu.
SFM Smyk B30 w Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie | |
Producent |
BKPMot |
---|---|
Okres produkcji |
1957–1959[1] |
Miejsce produkcji | |
Dane techniczne | |
Segment | |
Skrzynia biegów |
4-biegowa manualna |
Napęd | |
Długość |
2950 mm |
Szerokość |
1300 mm |
Wysokość |
1370 mm |
Rozstaw osi |
1700 mm |
Masa własna |
470 kg[1] |
Liczba miejsc |
4 |
Dane dodatkowe | |
Konkurencja |
Smyk – prototypowy polski mikrosamochód opracowany w 1957 roku w warszawskim Biurze Konstrukcyjnym Przemysłu Motoryzacyjnego[1].
W założeniach powstać miał możliwie najtańszy mikrosamochód mieszczący cztery osoby w systemie 2+2, tj. dwie osoby dorosłe i dwoje dzieci. Dojście do tylnego siedzenia było możliwe tylko po złożeniu przedniego siedzenia pasażera. Za drzwi służyła odchylana (ku dołowi) pokrywa przednia, by boki karoserii mogły przenosić obciążenia, zaś sam kształt karoserii nie wymagał głębszego wytłaczania. Samochód nie posiadał bagażnika, zaś na desce rozdzielczej znalazły się tylko prędkościomierz, kontrolka ładowania akumulatora i przełącznik kierunkowskazów z kontrolką.
Jako napęd prototypowych pojazdów służył silnik od motocykla Junak M07 z zamontowanym dynamostarterem oraz dmuchawą. Zastosowano niezależne zawieszenie dla wszystkich czterech, dwunastocalowych kół: poprzecznie ułożone drążki skrętne. Koła montowane były z dwóch części, z czego wewnętrzna, z metali lekkich służyła jednocześnie za piastę koła, zaś zewnętrzna, stalowa za koło właściwe. Wybudowano także Smyka z karoserią z trójwarstwowych laminatów.
Planowano rozpocząć produkcję Smyka w Szczecinie, jednak do produkcji seryjnej zatwierdzono samochód Mikrus MR-300. Smyk został wyprodukowany przez SFM tylko w serii próbnej w liczbie 17 egzemplarzy[1] (niektóre źródła podają 20 egzemplarzy).
Projektantami pojazdu byli:
Z projektem współpracowali: