W dzisiejszym artykule poznamy fascynujący świat Zbigniew Namysłowski, temat, który przykuł uwagę milionów ludzi na całym świecie. Od wpływu na społeczeństwo po różnorodne zastosowania w życiu codziennym, Zbigniew Namysłowski okazał się tematem o niekwestionowanym znaczeniu w dzisiejszym świecie. W tym artykule szczegółowo przyjrzymy się różnym aspektom Zbigniew Namysłowski, od jego początków po dzisiejszą ewolucję. Zanurz się w tej ekscytującej podróży i odkryj wszystko, co ma do zaoferowania świat Zbigniew Namysłowski.
![]() Zbigniew Namysłowski (2007) | |
Imię i nazwisko |
Zbigniew Jacek Namysłowski |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
9 września 1939 |
Data śmierci |
7 lutego 2022 |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Wydawnictwo |
Decca Records, Polskie Nagrania Muza, CBS Records, Inner City Records, Polonia Records, Quartet Publishing |
Powiązania | |
Zespoły | |
Zbigniew Namyslowski Quartet Zbigniew Namysłowski Quintet Zbigniew Namysłowski Air Condition Zbigniew Namysłowski The Q | |
Odznaczenia | |
![]() |
Zbigniew Jacek[a] Namysłowski (ur. 9 września 1939 w Warszawie[b], zm. 7 lutego 2022[1][2]) – polski saksofonista jazzowy, kompozytor i aranżer. Współpracował m.in. z Krzysztofem Komedą, Czesławem Niemenem, Władysławem „Adzikiem” Sendeckim, Michałem Urbaniakiem, Januszem Muniakiem, Krzysztofem Herdzinem i Leszkiem Możdżerem.
Urodził się 9 września 1939 r., wkrótce po wybuchu II wojny światowej, w pociągu ewakuującym jego rodziców z Warszawy do Wilna[3]. Jego rodzice zginęli podczas wojny, wychowywała go później babka, z którą po wojnie powrócił do Polski – do Warszawy[3]. Następnie przeprowadził się do Krakowa, gdzie rozpoczął edukację w szkole muzycznej. W 1954 r. przeniósł się z powrotem do Warszawy i włączył się w aktywne tam środowisko jazzowe[3].
Gry na fortepianie, a następnie na wiolonczeli uczył się szkołach muzycznych w Krakowie i Warszawie. Swoją przygodę z jazzem rozpoczął w 1957 r. w Klubie Studenckim Hybrydy, potem wystąpił na drugim Festiwalu Muzyki Jazzowej w Sopocie. Grał między innymi z zespołami All Stars i Modern Combo[3]. Początkowo fascynował go jazz tradycyjny – grał na puzonie w znanych polskich zespołach dixielandowych, był liderem grupy Modern Dixielanders. Potem odkrył jazz nowoczesny i rozpoczął karierę saksofonisty[4]. Z zespołem The Wreckers Andrzeja Trzaskowskiego odbył w 1962 roku trasę koncertową po USA[3]. W latach 60. XX w. grał we własnych zespołach: Jazz Rockers i Zbigniew Namysłowski Quartet[3]. Brał też udział w nagrywaniu płyt innych artystów, m.in. Astigmatic Krzysztofa Komedy i Enigmatic Czesława Niemena[3].
5 czerwca 2007 roku został uhonorowany Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[5].
Tytuł | Rok | Rola | Uwagi | Źródło |
---|---|---|---|---|
„Gramy Standard!” | 1976 | jako on sam | film dokumentalny, reżyseria: Andrzej Wasylewski | [6] |
Tytuł | Rok | Rola | Uwagi | Źródło |
---|---|---|---|---|
„Namysłowski” | 1978 | jako on sam | film dokumentalny, reżyseria: Tomasz Lengren | [7] |
Rok | Kategoria | Tytułem | Nagroda | Nota | Źródło |
---|---|---|---|---|---|
1990 | n.d. | Zbigniew Namysłowski | Nagroda Muzyczna Programu Trzeciego – „Mateusz” | Laur | [8] |
1995 | Album roku – jazz | Zbigniew Namysłowski Quartet & Zakopane Highlanders Band | Fryderyki 1995 | Laur | [9] |
1997 | Najlepszy album jazzowy | Dances | Fryderyki 1997 | Nominacja | [10] |
Jazzowy muzyk roku | Zbigniew Namysłowski | Nominacja | |||
2003 | Jazzowy album roku | Standards | Fryderyki 2003 | Nominacja | [11] |
Jazzowy muzyk roku | Zbigniew Namysłowski | Nominacja | |||
2006 | Jazzowy album roku | Assymetry | Fryderyki 2006 | Laur | [12] |
Jazzowy muzyk roku | Zbigniew Namysłowski | Laur | |||
2008 | Fryderyki 2008 | Nominacja | [13] | ||
2014 | Saksofonista altowy roku | „Jazz Top” – Plebiscyt „Jazz Forum” | Laur | [14] | |
Saksofonista sopranowy roku | Nominacja | ||||
2015 | Saksofonista altowy roku | Laur | [15] | ||
Saksofonista sopranowy roku | Nominacja | ||||
Kompozytor roku | Nominacja |