1980 | |
---|---|
1981 | |
1982 | |
1983 | |
1984 | |
1985 | |
1986 | |
1987 | |
1988 | |
1989 |
1990 | |
---|---|
1991 | |
1992 | |
1993 | |
1994 | |
1995 | |
1996 | |
1997 | |
1998 |
|
1999 |
2000 | |
---|---|
2001 | |
2002 | |
2003 | |
2004 | |
2005 | |
2006 | |
2007 | |
2008 | |
2009 |
2010 | |
---|---|
2011 | |
2012 | |
2013 | |
2014 | |
2015 | |
2016 | |
2017 | |
2018 | |
2019 |
2020 | |
---|---|
2021 | |
2022 | |
2023 | |
2024 |
W dzisiejszym świecie Georg Solti to temat, który zyskał ogromne znaczenie w różnych obszarach. Od polityki po modę – ten temat stał się nieuniknionym punktem rozmów. Jego wpływ wywołał debaty, kontrowersje i znaczące zmiany w społeczeństwie. W tym artykule przyjrzymy się bliżej, jak Georg Solti wpłynął i zaznaczył się przed i po w naszym sposobie myślenia i działania. Ponadto zbadamy różne perspektywy i opinie dotyczące tego tematu, a także jego dzisiejsze znaczenie.
![]() | |
Imię i nazwisko |
György Stern |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
21 października 1912 |
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci |
5 września 1997 |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Wydawnictwo | |
Powiązania |
Bayerische Staatsoper, |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
Strona internetowa |
Sir Georg Solti, właśc. György Stern (ur. 21 października 1912 w Budapeszcie, zm. 5 września 1997 w Antibes) – węgierski dyrygent pochodzenia żydowskiego, przyjął obywatelstwo brytyjskie.
Studiował w budapeszteńskiej Akademii Muzycznej im. Ferenca Liszta fortepian u Ernsta von Dohnányiego i Béli Bartóka oraz kompozycję u Zoltána Kodálya[1][2] .
W latach 1930–1939 był dyrygentem opery w Budapeszcie. W latach 1945–1951 działał w Monachium. W 1952 został dyrektorem opery we Frankfurcie nad Menem. W latach 1961–1971 był dyrektorem muzycznym opery Covent Garden w Londynie, z której uczynił jeden z czołowych teatrów operowych świata. Od 1973 kierował Operą Paryską, a w latach 1969–1991 prowadził Chicagowską Orkiestrę Symfoniczną[1][2] .
Dyrygował najważniejszymi orkiestrami na świecie, nagrywając z nimi liczne płyty. Do historii fonografii przeszło nagranie Pierścienia Nibelunga Wagnera, zrealizowane z Wiener Philharmoniker, nagrywał także dzieła Mozarta, symfonie Beethovena i wielu innych.
Otrzymał Order Imperium Brytyjskiego. 31-krotny zdobywca nagrody Grammy. W 1992 został laureatem prestiżowej duńskiej Nagrody Fundacji Muzycznej Léonie Sonning.
Planetoida (6974) Solti została nazwana jego imieniem.