W tym artykule temat Nicolò Acciaioli został omówiony z obiektywnej i szczegółowej perspektywy. Zostaną zbadane różne podejścia i punkty widzenia związane z Nicolò Acciaioli, w celu zapewnienia czytelnikowi pełnej i wzbogacającej wizji tego tematu. Przeanalizowane zostaną istotne aspekty, zaprezentowane zostaną dane i przedstawione zostaną opinie ekspertów w danej dziedzinie. Celem tego artykułu jest przedstawienie szerokiego i różnorodnego przeglądu, który pozwoli czytelnikowi uzyskać głębokie i uzasadnione zrozumienie Nicolò Acciaioli.
Kardynał biskup | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
6 lipca 1630 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
23 lutego 1719 |
Dziekan Kolegium Kardynalskiego | |
Okres sprawowania |
18 marca 1715–23 lutego 1719 |
Protodiakon | |
Okres sprawowania |
19 października 1689–28 listopada 1689 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Sakra biskupia |
8 listopada 1693 |
Kreacja kardynalska |
29 listopada 1669 |
Kościół tytularny |
Data konsekracji |
8 listopada 1693 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||
Współkonsekratorzy | |||||||
|
Nicolò Acciaioli (ur. 6 lipca 1630 we Florencji – zm. 23 lutego 1719 w Rzymie) – włoski kardynał.
Studiował w Rzymie, uzyskując tytuł doktora prawa. W 1657 został audytorem generalnym Kamery Apostolskiej, a w 1669 kardynałem diakonem. Uzyskał dyspensę od obowiązku posiadania niższych święceń w chwili promocji kardynalskiej. Był legatem (namiestnikiem) papieskim w Ferrarze 1670–1673 i 1680–1682. Od 19 października do 28 listopada 1689 sprawował funkcję protodiakona Świętego Kolegium, a następnie przeszedł do rangi kardynała prezbitera. Uczestniczył w kolejnych Konklawe 1669–1670, 1676, 1689, 1691, 1700. 28 września 1693 awansował do rangi kardynała biskupa, uzyskując diecezję podmiejską Frascati. W grudniu 1700 wymienił ją na diecezję Porto e Santa Rufina, a w 1715 na diecezję Ostia e Velletri. Zmarł w 89. roku życia.
Kardynał Acciaioli był członkiem następujących kongregacji kardynalskich:
Nadto przez 42 lata (1677-1719) sprawował funkcję protektora zakonu kapucynów. Od marca 1715 był dziekanem Świętego Kolegium Kardynałów.