Fiat 125

Obecnie Fiat 125 to temat, który staje się coraz bardziej istotny w dzisiejszym społeczeństwie. Wraz z postępem technologii i globalizacją Fiat 125 stał się podstawowym aspektem codziennego życia ludzi. Niezależnie od tego, czy na poziomie osobistym, zawodowym czy społecznym, Fiat 125 pozostawił znaczący ślad w sposobie, w jaki wchodzimy w interakcję z otaczającym nas światem. W tym artykule zbadamy różne aspekty związane z Fiat 125, od jego wpływu na zdrowie psychiczne po wpływ na globalną gospodarkę. Przyjrzymy się także ewolucji Fiat 125 na przestrzeni czasu i wpływowi na różne społeczności i kultury na całym świecie. Dzięki podejściu multidyscyplinarnemu będziemy starali się zrozumieć znaczenie i implikacje Fiat 125 we współczesnym społeczeństwie.

Fiat 125
Ilustracja
Fiat 125 Special z 1971 roku
Producent

FIAT

Projektant

Dante Giacosa[1]

Zaprezentowany

Turyn, listopad 1966

Okres produkcji

1967–1972[2]
Argentyna: 1972–1982

Miejsce produkcji

Włochy Turyn
Maroko Casablanca
Argentyna Córdoba
Chile Rancagua

Poprzednik

Fiat 1300/1500

Następca

Fiat 132

Dane techniczne
Segment

D[2]

Typy nadwozia

4-drzwiowy sedan[2]
5-drzwiowe kombi

Skrzynia biegów

3-biegowa automatyczna
4 i 5-biegowa manualna

Napęd

tylny

Długość

4232 mm

Szerokość

1625 mm

Wysokość

1440 mm

Rozstaw osi

2505 mm

Masa własna

1050 kg

Zbiornik paliwa

45/50 l

Liczba miejsc

5

Bagażnik

400 l

Ładowność

400 kg

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

Polski Fiat 125p

Pokrewne

Fiat 1300/1500
Fiat 124
Fiat-Vignale 125 Samantha

Konkurencja

Alfa Romeo Giulia
Audi F103
Ford Taunus
FSO Polonez
Opel Ascona
Peugeot 404
Volkswagen 411
Volkswagen K70

Fiat 125samochód osobowy klasy średniej produkowany przez włoski koncern motoryzacyjny Fiat w latach 1967–1972, następnie w Argentynie do 1982[2]. Jego wersją był Polski Fiat 125p produkowany na licencji w Polsce w latach 1967–1991.

Fiat 125
Fiat 125S z 1969 roku – tył
Fiat 125 Special po faceliftingu z 1970 roku
Fiat 125 Familiar z 1973 roku

Historia i opis modelu

Samochód został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych w Turynie w listopadzie 1966 roku. Auto zbudowane zostało na bazie płyty podłogowej modelu 1300/1500. Kabina pasażerska zaczerpnięta została z modelu 124. Wnętrze oraz przednia i tylna część nadwozia zostały zaprojektowane specjalnie dla pojazdu przez Centro Stile Fiat pod nadzorem Dante Giacosa[1]. Oficjalna premiera miała miejsce 22 kwietnia 1967[3].

Produkcję pojazdu rozpoczęto w 1967 roku. Auto napędzał 4-cylindrowy silnik benzynowy o pojemności 1608 cm³ z dwoma wałkami rozrządu (układ DOHC) rozwijający moc 90 KM[1] i maksymalny moment obrotowy 127 Nm. W listopadzie 1968 roku do oferty wprowadzono wersję Special[1], która w stosunku do standardowej wersji pojazdu otrzymała 5-biegową manualną skrzynię biegów oraz zwiększoną moc silnika do 100 KM[1]. Niżej poprowadzone zostały listwy boczne, tapicerka wnętrza wykonana była ze skaju połączonego z materiałem, powiększono zbiornik paliwa oraz zastosowano nowy wzór kołpaków.

Od 1970 roku w ofercie pozostała wyłącznie wersja Special, która przeszła lifting nadwozia. Auto otrzymało nową atrapę chłodnicy, nowe zderzaki, przeniesione zostały kierunkowskazy pod zderzak, z tyłu pojazdu pojawiły się nowe, zintegrowane lampy kierunkowskazów oraz świateł Stop. W tym samym roku rozpoczęto montaż 3-biegowej automatycznej skrzyni biegów. Produkcję modelu zakończono w 1972 roku. Następcą został Fiat 132[1].

Na podstawie umowy licencyjnej z polską Fabryką Samochodów Osobowych z 1965 roku, rozpoczęto dwa lata później produkcję Polskiego Fiata 125p[4]. Polski odpowiednik modelu otrzymał zarówno podwozie jak i nadwozie modelu 125. W nadwoziu pojazdu zmienione zostały przetłoczenia maski oraz tylnej klapy, zastosowano także inną atrapę chłodnicy wraz z reflektorami[4]. Polski Fiat 125p inaczej miał usytuowany zbiornik paliwa. Deska rozdzielcza modelu oraz silniki pochodziły z modelu 1300/1500. Po wygaśnięciu w 1983 roku licencji, Polski Fiat 125p przemianowany został na FSO 125p[1].

W latach 1972–1982 auto produkowane było także w Argentynie.

W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1968 samochód zajął 2. pozycję (za NSU Ro 80)[5].

Dane techniczne

Wersja Silnik Układ zasilania Średnica × skok tłoka St. sprężania Moc maksymalna Maks. moment obrotowy 0-100 km/h Vmax
Silniki benzynowe:
Saloon[6] R4 1,6 l (1608 cm³), DOHC gaźnik 80 mm × 80 mm 8,8:1 90 KM (66 kW) przy 5600 rpm 127 N•m przy 3500 rpm 11,8 s 161 km/h
Special[7] 100 KM (73,6 kW) przy 6200 rpm 130 N•m przy 4000 rpm 11 s 170 km/h
  • Współczynnik oporu powietrza: 0,45
  • Rozstaw kół:
    • Tył: 1291 mm
    • Przód: 1313 mm
  • Najmniejszy promień skrętu: 5,4 m
  • Opony: 175 SR13

Przypisy

  1. a b c d e f g Michał Szukalski: Fiat 125 - włoski kredens. autocentrum.pl. . .
  2. a b c d Fiat 125 versions & types. automobile-catalog.com. . (ang.).
  3. Był lepszy, bo... był gorszy. „Auto Świat Classic”. Nr 1/2015. s. 57-63. ISSN 2299-5099. 
  4. a b Piotr Burchard: Był lepszy, bo... był gorszy - Polski Fiat 125p konta Fiat 125 Special. auto-swiat.pl, 2015-03-25. .
  5. Previous winners - Car of the Year 1968. caroftheyear.org. . (ang.).
  6. 1967 Fiat 125 Saloon technical specifications. carfolio.com. . (ang.).
  7. 1967 Fiat 125 Special Berlina technical specifications. carfolio.com. . (ang.).

Bibliografia