W tym artykule będziemy eksplorować i analizować Zamek w Gorzanowie z różnych perspektyw i różnych kontekstów. Zamek w Gorzanowie to temat, który przykuł uwagę ludzi na całym świecie, a jego znaczenie i wpływ są niezaprzeczalne. Przez lata Zamek w Gorzanowie wywołał gorące debaty, spowodował znaczące zmiany i był źródłem inspiracji dla wielu osób. W tym poście przyjrzymy się bliżej Zamek w Gorzanowie, aby zrozumieć jego znaczenie, znaczenie i wpływ na nasze życie. Od powstania do ewolucji Zamek w Gorzanowie pozostawił niezatarty ślad w społeczeństwie i konieczne jest zrozumienie jego zasięgu, aby docenić jego prawdziwą wartość. Celem tego artykułu jest przedstawienie pełnego i wnikliwego przeglądu Zamek w Gorzanowie, a tym samym przyczynienie się do zrozumienia i dyskusji na ten temat.
![]() | |
![]() Zamek w Gorzanowie | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Miejscowość | |
Adres |
Podzamcze, 57-521 Gorzanów, województwo dolnośląskie, Polska |
Typ budynku | |
Styl architektoniczny | |
Rozpoczęcie budowy |
1573 |
Ważniejsze przebudowy |
1653–1657, 1735, 1900–1906 |
Pierwszy właściciel |
ród von Herberstein (linia śląska 1659–1728; linia styryjska 1728-1945: Max zu Herberstein[1]) |
Obecny właściciel |
Fundacja Pałac Gorzanów |
Położenie na mapie gminy Bystrzyca Kłodzka ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego ![]() | |
![]() |
Zamek w Gorzanowie (niem. Schloss Grafenort) – zabytkowy[2] zamek w zespole zamkowym we wsi Gorzanów w województwie dolnośląskim.
Pierwszy zamek zbudowany w średniowieczu powstał na północ od istniejącej obecnie budowli i zniszczono w czasie wojen husyckich, a ostatecznie rozebrano w 1804 roku[3]. Nowy pałac na obecnym miejscu zaczęto wznosić około 1573 r., a rozbudowano go do obecnych rozmiarów i nadano charakter barokowy w latach 1653–1657 na zlecenie hr. Johanna Friedricha von Herbersteina (1626–1701), żonatego od 1659 z Marią Maximilianą von Annenberg[4]. Prace prowadzono pod kierunkiem Wawrzyńca Nicelo, a później Andrei Carove[3]. W tym czasie zaczęto rozbudowywać część gospodarczą. Ponowna przebudowa nastąpiła w 1735, według daty na wieży zamkowej. W latach 1900–1906 podczas prac renowacyjnych unowocześniono system wodno-kanalizacyjny w pałacu. Wzbogacono dekorację elewacji pałacu. Do dzisiaj zachowało się wykonane wówczas sgraffito. Wykonano w tynku dekorację szczytów południowego i północnego, a także czterech małych szczytów od strony wschodniej i zachodniej na dachu skrzydła głównego – złożyły się na nią pilastry, wiązki gzymsów, narożne sterczyny[5].
Przez prawie 300 lat rodowa siedziba Herbersteinów[3].
Pierwsza połowa XIX w. była czasem rozkwitu. Pałac od 1880 był dostępny dla publiczności i stał się atrakcją ziemi kłodzkiej. Teatr dworski rozwijał się jako filia teatru w Lądku Zdroju (niem. Bad Landeck)[6].
Park był jednym z pierwszych barokowych założeń ogrodowych na Śląsku. Prace nad nim rozpoczęto w połowie XVII w. w stylu baroku włoskiego i austriackiego. Na jednym z obrazów z 1738 uwidoczniono połączenie pałacu z ogrodem przez tzw. sala terrena, czyli salą na parterze, zazwyczaj w głównej osi pałacu, łącząca ogród z przedsionkiem lub schodami. Sala terrena jest typowa dla zamku z XVIII w. Około 1800 ogrody zostały przekształcone w park krajobrazowy. W XIX w. pałac i park po otwarciu dla społeczeństwa stały się okoliczną atrakcją[6].
Zamek został znacjonalizowany w 1945 przez władze polskie, został opuszczony w latach 60. XX w. i popadał w ruinę, w wyniku czego zawaleniu uległa część dziedzińca południowego. W 2012 jego właścicielem została Fundacja Pałac Gorzanów i przystąpiono do renowacji obiektu. Przykryto zrekonstruowanymi dachami skrzydło wschodnie i zachodnie, rekonstruowane są stropy, przemurowano rozspojone mury[5]. Na skutek trudności finansowych fundacji, w 2023 zamek wystawiono na licytację komorniczą[7].
Od 2012 nowy właściciel prowadził prace rekonstrukcyjne. 21 września 2013 uruchomiono zegar na wieży zamkowej.
Kompleks został założony na planie prostokąta wokół wewnętrznego dziedzińca z odrębną częścią gospodarczą od południa[3]. Skrzydło środkowe, trzykondygnacjowe, jednoosiowe, nakrywa dach siodłowy, wsparty na fryzie arkadowym z lunetami. Fasady pokrywa dekoracja sgraffitowa o motywach geometrycznych i wiciach roślinnych[3]. Ponad gzymsem wznoszą się trzy trójkątne szczyty. Drugie piętro fasady skrzydła głównego od strony dziedzińca zamykają loggie, pochodzące z 1735. Oś środkową akcentuje wysoka wieża z portalem wejściowym i dwustronnymi schodami. Z dawnych, bogatych wnętrz zachowała się jedynie sala balowa ze stiukowymi dekoracjami na suficie oraz kilka sal z belkowymi, malowanymi stropami, ponadto częściowo uszkodzone wnętrza sali teatralnej i kaplicy[3]. Niektóre sale zamku połączone są amfiladą.
Dzięki Fundacji Pałac Gorzanów[8], obiekt zaczęto remontować. Po naprawieniu dachu i murów wieży, uruchomiono zegar. Drewniane stropy przywrócono z pomocą dawnych technologii, a konstrukcja głównego gmachu została wzmocniona i zaczął się remont kaplicy. Na rekonstrukcję i renowację czekają ścienne dekoracje, drewniane polichromie, unikatowe sztukaterie oraz unikalny teatr dworski, oraz barokowy park z pawilonem-rotundą z 1640[9].
Ten monumentalny kompleks o charakterze rezydencjonalno-obronnym, utrzymany w stylu renesansu południowo-niemieckiego, stanowi jeden z najcenniejszych obiektów tego typu w całej Polsce południowo-zachodniej[10].
W skład zespołu wchodzi zamek, zabudowania gospodarcze, park, oficyna przy ul. Podzamcze 7/8, ściana kurtynowa południowa, oficyna mieszkalno-gospodarcza, ściana kurtynowa zachodnia, oficyna-browar przy ul. Podzamcze 12 oraz ściana kurtynowa północna.
Herb von Annenbergów na bramie głównej oraz nad wejściem głównym herby Johanna Friedricha von Herbersteina (1626–1701) i jego żony Marii von Annenberg[11].